شهدای سیستان

 

ابراهيم زيرکاري در سال 1327 در دارالولايه، سيستان چشم به جهان گشود. ده ساله بود که مادرش را از دست داد. با تحمل مشکلات فراوان و طي راهي بسيار طولاني با قدم‌هاي کوچک اما محکم و مصمم‌اش توانست تا پنجم ابتدايي نظام قديم تحصيل کند. ولي به دليل مشکلات زندگي ترک تحصيل کرد. وي ضمن کمک به پدرش در کار کشاورزي، از خواهران و برادران يتيمش نيز نگهداري مي‌کرد. به نماز اهميت زيادي مي‌داد. پس از آن‌که خود صاحب زن و فرزند شد وظيفه سنگين پدري را با تربيت اسلامي فرزندانش شروع کرد و آن‌ها را با مراسم مذهبي آشنا ساخت.
با شروع جنگ تحميلي در بسيج ثبت نام کرد و چندين مرحله جهت نبرد با دشمن زبون عازم جبهه گرديد، تا آن‌که سرانجام به فيض شهادت نايل آمد. 



سبزي شهادت 


روز آخرين اعزامش به وي گفتم شما چندين مرتبه جبهه رفته‌ايد، ديگر نرويد که شهيد مي‌شويد. گفت:« بذر را تا نکاري سبز نمي‌شود». آري، او شهادت را سبز شدن و حيات مجدد مي‌دانست.