0

علایم‌ حیاتی‌

 
mehrangh
mehrangh
کاربر نقره ای
تاریخ عضویت : شهریور 1388 
تعداد پست ها : 929
محل سکونت : مازندران

علایم‌ حیاتی‌
دوشنبه 30 خرداد 1390  6:56 PM

(‌ بخش روشها و تجهیزات در کمک‌های اولیه )

 

ممکن‌ است‌ هنگام‌ درمان‌، مصدوم‌، نیاز به‌ ارزیابی‌ و کنترل‌ سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ و تنفس‌ داشته‌ باشد. همچنین‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد دمای‌ بدن‌ مصدوم‌ را هم‌ کنترل‌ کنید.

علایم‌ حیاتی‌ می‌توانند در شناسایی‌ مشکلات‌ خاص‌ و تعیین‌ هرگونه‌ تغییر در وضعیت‌ مصدوم‌ به‌ شما کمک‌ کنند. کنترل‌ علایم‌ حیاتی‌ را به‌طور مرتب‌ ادامه‌ بدهید و یافته‌های‌ خود را در نمودار ثبت‌ مشاهدات‌، ثبت‌ کنید و آن‌ را به‌ امدادگران‌ گروه‌ پزشکی‌ که‌ مراقبت‌ از بیمار را بر عهده‌ خواهند گرفت‌، تحویل‌ دهید .

 

بررسی‌ سطح‌ پاسخ‌دهی‌

برای‌ ارزیابی‌ وضعیت‌ هوشیاری‌، لازم‌ است‌ سطح‌ پاسخ‌دهی‌ مصدوم‌ را کنترل‌ کنید. هر آسیب‌ یا بیماری‌ که‌ مغز را درگیر کند، می‌تواند وضعیت‌ هوشیاری‌ را تغییر دهد؛ هرگونه‌ بدتر شدن‌ اوضاع‌، می‌تواند خطرناک‌ باشد.

سطح‌ پاسخ‌دهی‌ مصدوم‌ را طی‌ مراحل‌ زیر ارزیابی‌ کنید:

«1»: آیا مصدوم‌ «هوشیار» است‌؟ آیا چشم‌هایش‌ را باز می‌کند و به‌ سؤالات‌ جواب‌ می‌دهد؟

«2»: آیا مصدوم‌ به‌ «صدا» پاسخ‌ می‌دهد؟ آیا به‌ سؤالات‌ ساده‌ پاسخ‌ می‌دهد یا از دستورات‌ پیروی‌ می‌کند؟

«3»: آیا مصدوم‌ به‌ «درد» واکنش‌ نشان‌ می‌دهد؟ آیا در برابر درد نیشگون‌، چشمانش‌ را باز می‌کند یا حرکت‌ می‌کند؟

«4»: آیا مصدوم‌ نسبت‌ به‌ تمام‌ تحریکات‌، «ناپاسخگو» است‌؟ با استفاده‌ از این‌ مراحل‌، می‌توانید هرگونه‌ تغییر وضعیت‌ مصدوم‌ را کنترل‌ کنید.

 

کنترل‌ نبض‌

با هرضربان‌ قلب‌، خون‌ به‌ داخل‌ شریان‌ها پمپ‌ می‌شود و موجی‌ از فشار تولید می‌شود (مبحث‌ « قلب‌ و رگهای‌ خونی‌ » را ببینید). در محل‌هایی‌ که‌ شریان‌هادرست‌ زیرسطح‌ پوست‌ قرارمی‌گیرند (مثلاً در داخل‌ مچ‌ دست‌ یا در گردن‌)، می‌توان‌ موج‌ فشار را به‌ صورت‌ نبض‌ لمس‌ کرد. در بزرگسالان‌، تعداد نبض‌ به‌طور طبیعی‌ 80-60 ضربان‌ در دقیقه‌ است‌. تعداد نبض‌ در کودکان‌ تندتر است‌ و در بزرگسالانی‌ که‌ از آمادگی‌ جسمی‌ بالایی‌ برخوردارند، می‌تواند آهسته‌تر باشد. نبضی‌ که‌ به‌طور غیرطبیعی‌ تند یا کند شده‌ است‌، می‌تواند نشانه‌ای‌ از یک‌ بیماری‌ خاص‌ باشد.

 

نبض‌ بازویی‌ دو انگشت‌ خود را در سمت‌ داخل‌ بازوی‌ شیرخوار قرار دهید.

محل‌های‌ گرفتن‌ نبض‌ عبارتند از: گردن‌ (نبض‌ کاروتید) و مچ‌ دست‌ (نبض‌ رادیال‌). در شیرخوران‌، یافتن‌ نبض‌ در بازو (نبض‌ بازویی‌) آسان‌تر است‌.

 

نبض‌ رادیال‌ سه‌ انگشت‌تان‌ از درست‌ پایین‌تر از چین‌ مچی‌ که‌ در قاعده‌ شست‌ قرار دارد، بگذارید.

برای‌ گرفتن‌ نبض‌، به‌ جای‌ انگشت‌ شست‌ (که‌ خودش‌ نبض‌ دارد) از سایر انگشتان‌ خود استفاده‌ کنید و موضع‌ را به‌ آرامی‌ فشار دهید تا بتوانید نبض‌ را لمس‌ کنید. موارد زیر را ثبت‌ کنید:

- سرعت‌ (تعداد ضربان‌ در دقیقه‌)

- قدرت‌ (ضعیف‌ یا قوی‌)

- ریتم‌ (منظم‌ یا نامنظم‌)

 

نبض‌ کاروتید دو انگشت‌ خود را در یک‌ طرف‌ گردن‌ قرار دهید.

 

 

تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها