پاسخ به:ارزیابی مصدوم
دوشنبه 30 خرداد 1390 6:49 PM
سرنخهای بیرونی
اگر مصدوم قادر به همکاری نیست و یا بیهوش است، برای تعیین وضعیت وی به دنبال سرنخهای بیرونی بگردید (اگر مشکوک به سوءمصرف مواد هستید، مراقب سوزنها و سرنگهای همراه مصدوم باشید). ممکن است با یک کارت ملاقات برای رفتن به بیمارستان یا درمانگاه و یا کارتی که بر روی آن سابقهای از آلرژی، دیابت یا صرع درج شده است، مواجه شوید. اسبسواران یا دوچرخهسواران ممکن است این کارت را در داخل کلاه یا کلاه ایمنی خود قرار دهند. داروها یا غذاها نیز میتوانند سرنخهای ارزشمندی از حادثه در اختیار شما بگذارند؛ به عنوان مثال، بیماران مبتلا به دیابت ممکن است چند حبه قند با خود همراه باشند. به علاوه، افرادی که دچار اختلال شناخته شدهای هستند، ممکن است بر روی گردنبند، دستبند، مدال یا جاکلیدی ویژهای، اطلاعات هشداردهنده طبی داشته باشند. این اشیاء را در کنار مصدوم نگه دارید یا آنها را به دو گروه خدمات اورژانس تحویل دهید.
تزریقکننده خودکار: این وسایل محتوی اپینفرین (آدرنالین) بوده، برای افرادی که در معرض شوک
آنافیلاکتیک هستند، کاربرد دارند.
دستبند هشداردهنده: ممکن است روی آن شماره تلفنی برای دریافت اطلاعات درباره سابقه پزشکی
بیمار درج شده باشد.
اسپری استنشاقی: وجود یک اسپری استنشاقی معمولاً به این معنی است که مصدوم مبتلا به آسم است.
داروها: مثل ترینیتریت گلیسرین برای آنژین صدری یا فنی توئین در صرع
نحوه ایجاد آسیب
شما میتوانید با مشاهده شرایطی که آسیب در آن رخ داده و نیروهای دخیل در آسیب، سرنخهای بیشتری در مورد آسیبهای احتمالی و شدت آنها به دست آورید. این اطلاعات مفید هستند زیرا به فرد کمک میکنند تا نوع و شدت آسیب را پیشبینی کند. در اکثر موارد، افرادی که در صحنه حادثه یا در زمان آسیب با مصدوم سرو کار دارند (اغلب، ارایهکنندگان کمکهای اولیه) میتوانند این اطلاعات را بهدست آورند.
