ارزیابی مصدوم
دوشنبه 30 خرداد 1390 6:48 PM
( بخش اصول کمکهای اولیه در کمکهای اولیه )
اولین وظیفه شما در برخورد با یک مصدوم، بررسی او از نظر وضعیتهای تهدید کننده حیاتی است که نیاز به کمکهای اولیه اورژانس دارند. این بررسی اولیه، تحت عنوان ارزیابی اولیه نامیده میشود. اگر مصدوم با خطر فوری مواجه نیست، باید برای ارزیابی ثانویه اقدام کنید
ارزیابی ثانویه
پس از آنکه مطمئن شدید مصدوم در معرض خطر فوری نیست و ارزیابی اولیه به پایان رسید ، ارزیابی ثانویه را آغاز کنید. این عمل، شامل پی بردن به ماجرا (اخذ شرح حال) و انجام معاینه فیزیکی است. شرایط موجود مشخص خواهد کرد که در معاینه چقدر باید به جزییات بپردازید. به عنوان مثال، در شرایط سرما و رطوبت که منتظر رسیدن آمبولانس هستید، تنها لازم است به آسیبهای عمده رسیدگی کنید؛ گرم و خشک نگه داشتن مصدوم در اولویت قرار دارد. اگر شخص توانست علایمی را توصیف کند ، بر درمان همان مشکلات تمرکز کنید.
گرفتن شرح حال
- شرح حال در واقع توصیفی است از نحوه وقوع حادثه، نحوه ادامه پیدا کردن آسیب یا نحوه شروع و تداوم بیماری. برای اخذ شرح حال، از مصدوم سؤال کنید و با ناظرانی که شاهد حادثه بودهاند، گفتگو کنید. سعی کنید تصویر کاملی از موقعیت بسازید.
بهعنوان مثال:
- مصدوم، آخرین بار در چه زمانی غذا خورده یا چیزی نوشیده است؟
- آیا مصدوم بیماری خاصی دارد یا داروی خاصی مصرف میکند؟
- نیروی ایجادکننده آسیب چقدر شدید بوده است و چگونه اعمال شده است؟
- درباره شرایط محیط سؤال کنید (آیا مصدوم در یک اتاق گرم و دمدار قرار داشته یا در یک اتاق سرد و یا با وزش باد یا باران مواجه شده است؟)
- در مورد سن و وضعیت سلامت مصدوم تحقیق کنید: لغزیدن و افتادن یک جوان که بدنی آماده دارد، ممکن است منجر به پیچ خوردن مچ پا یا دست وی شود اما همین حادثه در مورد یک زن سالخورده، احتمالاً منجر به شکستگی بازو یا لگن وی خواهد شد.
- هویت مصدوم و در صورت امکان، محل زندگی وی را شناسایی کنید. از این اطلاعات یادداشت برداشته، زمان حادثه و زمان معاینه خود را در آن درج کنید تا بتوانید آن را در اختیار پزشک یا گروه خدمات اورژانس قرار دهید.
