ده حقيقت درباره بمب اتم
جمعه 21 خرداد 1389 12:39 AM
پیش از پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای، پنج کشور آمریکا، روسیه، بریتانیا، فرانسه، و چین بمب اتم داشتند. پس از پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای سه کشور هند، پاکستان، و کره شمالی به بمب اتم دست پیدا کردند. در حالی که هند و پاکستان هیچ وقت عضو پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای نشده اند، کره شمالی تا سال ۲۰۰۳ عضو این پیمان بود. هم اکنون ۱۸۹ کشور عضو پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای هستند. جمعیت این هشت کشور تقریبا ۴۶ درصد جمعیت جهان است.
آفریقای جنوبی تنها کشوری است که پس از دستیابی به سلاح هسته ای، پیش از عضویت در پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای به طور داوطلبانه تاسیسات سلاح هسته ای خود را نابود کرد.
اگرچه تعداد کشورهای دارای سلاح هسته ای به ۸ محدود می شود، برنامه اشتراک سلاح هسته ای ناتو به کشورهای فاقد سلاح هسته ای اجازه می دهد میزبان سلاح هسته ای کشورهای دارای این سلاح باشند. بر اساس این برنامه تعدادی از سلاح های هسته ای آمریکا هم اکنون در خاک بلژیک، آلمان، ایتالیا، هلند، و ترکیه است.
(
منبع
،
منبع
)
با توجه به این نکته که پاکستان، هند، و کره شمالی اعلام کرده اند سلاح هسته ای دارند، عدم عضویت اسرائیل در این پیمان به این معنی است که اگر تا کنون به بمب اتم دست پیدا نکرده باشد و بخواهد به بمب اتم دست پیدا کند از نظر قوانین کار خلافی انجام نداده است.
(
منبع
)
( منبع )
امروز آمریکا برای اولین بار رسما تعداد کلاهکهای هسته ای خود را اعلام کرد. بر اساس بیانیه وزارت دفاع آمریکا این کشور ۵۰۰۰ کلاهک هسته ای دارد. تعداد غیر رسمی کلاهکهای هسته ای روسیه ۱۲۰۰۰ است.
(
منبع
)
سیاست رسمی اسرائیل درباره داشتن برنامه بمب اتمی عدم موضع گیری است. به این معنی که مقامهای این کشور همواره به این سوال که آیا اسرائیل بمب اتم دارد یا خیر، پاسخ ندادهاند. این سیاست راهبردی «عدم تائید یا تکذیب» را اسرائیل درمورد سلاح هستهای و ترور مخالفان فلسطینی به کار میبرد.
با این حال آمار غیر رسمی میگوید این کشور بین ۷۵ تا ۲۰۰ سلاح هسته ای دارد. تیتر اول روزنامه بریتانیایی ساندی تایمز در در ۵ اکتبر ۱۹۶۸ این بود:
«افشای اسرار سلاح هسته ای اسرائیل»
(
منیع
)
متوسط قدرت یک کلاهک هسته ای هشت برابر بمب اتمی هیروشیما است. با توجه به تعداد کلاهکهای هسته ای دو کشور یک محاسبه ساده نشان می دهد قدرت تخریب سلاح های هسته ای دو کشور روسیه و آمریکا ۱۳۰ هزار برابر بمب اتم استفاده شده در هیروشیما است که ۹۰ هزار نفر را کشت.
(
منبع
)
روسای جمهوری آمریکا و روسیه در ۸ آوریل ۲۰۱۰ پیمان تاریخی کاهش سلاح هسته ای را در پراگ امضا کردند. این پیمان دو کشور را متعهد می کند تعداد کلاهکهای هسته ای استراتژیک خود را به ۱۵۵۰ کلاهک کاهش دهند. این مقدار تقریبا سی درصد کمتر از سقفی است که قبلا توافق شده بود.
البته ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۲ و در زمان ریاست جمهوری جورج بوش پسر به طور یک جانبه از پیمان ضد موشکهای بالستیک (موشکهای ضد موشک) خارج شد تا بتواند قدرت دفاع موشکی خود را تجهیز کند. این پیمان در سال ۱۹۷۵ بین شوروی سابق و آمریکا امضا شده بود.
(
منبع
،
منبع
)
بزرگترین انفجار تاریخ را آمریکا در آزمایش موسوم به قلعه براوو به نمایش گذاشت. آزمایشی که بعدها برای این کشور دردسرهای زیادی به همراه داشت. چرا که غبار انفجار کیلومترها آن طرف تر در اقیانوس باعث بیماری و مرگ تعدادی از خدمه یک کشتی ماهیگیری ژاپنی شد. پرتوهای رادیو اکتیو ناشی از این انفجار باعث شد ساکنان تعدادی از جزایر اقیانوس آرام مجبور به تخلیه جزیره شوند. از آن روز تا کنون دولت آمریکا پانزده میلیون و سیصد هزار دلار به ژاپن غرامت پرداخته است.
(
منبع
)
در سال ۲۰۰۹ محمد البرادعی رئیس آژانس انرژی هسته ای گفت: «هیچ سند محکمی مبنی بر تلاش ایران برای توسعه و تولید سلاح هسته ای وجود ندارد». البته او در همین سخنان از مواضع اتمی دولت ایران انتقاد کرد. محمد البرادعی این مطلب را در پاسخ به نیروهای اطلاعاتی بریتانیا گفت. بریتانیا مدعی شده بود ایران دستکم از چهار سال قبل از آن تاریخ برنامه سلاح هسته ای خود را فعال کرده بود.
(
منبع
)
۱۷ آوریل ۲۰۰۹ آیت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، در پیامی به مناسبت آغاز کنفرانس «خلع سلاح و عدم اشاعه» گفت:
«کاربرد سلاح هسته ای را حرام می دانیم»
اگرچه می توان این پیام را به عنوان فتوایی شرعی از جانب رهبر ایران علیه بمب اتمی تلقی کرد، برخی این نکته را برجسته می کنند که در این پیام «کاربرد» سلاح هسته ای حرام اعلام شده است و نه «تولید» آن. آیت الله خامنه ای در سال ۲۰۰۵ هرگونه تولید، نگهداری، و استفاده از سلاح اتمی را خلاف اسلام اعلام کرده بود.
(
منبع
،
منبع
)
