ترانه های محلی

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

ترانه های محلی
شنبه 28 خرداد 1390 7:37 PM

جعفر شیرمحمدی

خدا قوت دهد ای مرد چوپون

خدا عمرت بده ای طفل نادون

دو روز است و دو شو این گوسفندون

نه بر آب و علف بنهاده دندون

***

سیاه چشمون بده یک آب خوردن

ببالینم بیا در جون سپردن

ببالینم بیا سیرت ببینم

که تا آسون دهم جون وقت مردن

***

بنادونی گرفتم کوره راهی

ندونستم که میافتم به چاهی

بدل گفتم رفیقی تا به منزل

ندونستم رفیق نیمه راهی

***

سر راهت نشینم گل بریزم

اگر خنجر بباره ورنخیزم

اگر خنجر بباره همچو بارون

که رویت را نبینم ورنخیزم

***

نه تب دارم نه جانم می کنه درد

تو مینالی که من می میرم از درد

سر از بالین بیماری تو وردار

ببین دور تو می گردن زن و مرد

***

دو چشمانم سر کوهی تو باشه

دو دستم شانه موی تو باشه

مرا با حاجیون حج چکاره

زیارتگاه مو روی تو باشه

***

غریبی رفتم و بنگر هوا را

بامید کسی مگذار ما را

بامید کسی من دل نبستم

به بالاسر خدا، پایین شما را

***

سحرگاهی برفتم کوچه باغی

میون باغ میسوزه چراغی

بدیدم بلبلی مست و غزلخون

زده زانو به زانوی کلاغی

***

زدست دل هزارون داد و فریاد

که دل داد آبرویم پاک بر باد

اگر داد ولم با کوه بگویم

که کوه بی زبون آید به فریاد

***

اگه بی تو سرم بر بالش آیه

چو نی از استخوانم آتش آیه

ز هجرونت به جای اشک چشمم

ز مژگون پاره های آتش آیه

***

غم دنیا خوره آنکس که مرده

که دنیا سربه سر اندوه و درده

اگر مردی به قبرستون گذر کن

که بینی مرگ با شیرون چه کرده

***

سلامت می کنم ای نور دیده

سلامم از دل و از جان رسیده

در آن ساعت که کاغذ می نوشتم

هزاران اشک بر کاغذ چکیده

***

مرا روز و شو اندر کمینه

همیشه این دلم بی دل غمینه

همه می گن که گرمای زمینه

خودم دونم فراق نازنینه

***

ستاره در هوا می بینم امشو

زمین در زیر پا می بینم امشو

خدایا مرگ ده تا جون سپارم

که یار از خود جدا می بینم امشو

***

دلم دیوانه بود دیوونه تو

قرق کردی نیایم خونه تو

قرق کردی برم مسجد بخوابم

خودم در مسجدم دل خونه تو

***

از این ره می روی باور نداری

مگر عشق مرا در سر نداری

گرفته آتش عشقت به جونم

که من می سوزم و باور نداری

***

بقربون همان شال سفیدت

چطور خوب اومدی هیچکس ندیدت

چطور خوب اومدی از راه بسیار

بقربون خدا که آفریدت

***

سه روزه رفته ای سی روزه حالا

زمستون رفته ای نوروزه حالا

خودت گفتی سر هفته بیایم

شماره کن ببین چند روزه حالا

***

ستاره آسمون می شمارم امشو

به بالینم نیا تب دارم امشو

به بالینم نیا که کشته می شی

تموم دشمنا بیدارن امشو

***

فلک دیدم که با جونم چها کرد

غم عالم نصیب جون ما کرد

غم عالم همه ریگ بیابون

فلک برچید و در دامون ما کرد

قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانظُرُوا کَیْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ یُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (بگو در زمین بگردید و بنگرید خداوند چگونه آفرینش را آغاز کرده است، سپس خداوند به همین گونه، جهان را ایجاد می کند خداوند یقیناً بر هر چیز تواناست) /عنکبوت20

تشکرات از این پست

saeid63 hamid_h zahra_53

ترانه های محلی

خدا قوت دهد ای مرد چوپون

خدا عمرت بده ای طفل نادون دو روز است و دو شو این گوسفندون

نه بر آب و علف بنهاده دندون *** سیاه چشمون بده یک آب خوردن

ببالینم بیا در جون سپردن ببالینم بیا سیرت ببینم

که تا آسون دهم جون وقت مردن *** بنادونی گرفتم کوره راهی

ندونستم که میافتم به چاهی بدل گفتم رفیقی تا به منزل

ندونستم رفیق نیمه راهی *** سر راهت نشینم گل بریزم

اگر خنجر بباره ورنخیزم اگر خنجر بباره همچو بارون

که رویت را نبینم ورنخیزم *** نه تب دارم نه جانم می کنه درد

تو مینالی که من می میرم از درد سر از بالین بیماری تو وردار

ببین دور تو می گردن زن و مرد *** دو چشمانم سر کوهی تو باشه

دو دستم شانه موی تو باشه مرا با حاجیون حج چکاره

زیارتگاه مو روی تو باشه *** غریبی رفتم و بنگر هوا را

بامید کسی مگذار ما را بامید کسی من دل نبستم

به بالاسر خدا، پایین شما را *** سحرگاهی برفتم کوچه باغی

میون باغ میسوزه چراغی بدیدم بلبلی مست و غزلخون

زده زانو به زانوی کلاغی *** زدست دل هزارون داد و فریاد

که دل داد آبرویم پاک بر باد اگر داد ولم با کوه بگویم

که کوه بی زبون آید به فریاد *** اگه بی تو سرم بر بالش آیه

چو نی از استخوانم آتش آیه ز هجرونت به جای اشک چشمم

ز مژگون پاره های آتش آیه *** غم دنیا خوره آنکس که مرده

که دنیا سربه سر اندوه و درده اگر مردی به قبرستون گذر کن

که بینی مرگ با شیرون چه کرده *** سلامت می کنم ای نور دیده

سلامم از دل و از جان رسیده در آن ساعت که کاغذ می نوشتم

هزاران اشک بر کاغذ چکیده *** مرا روز و شو اندر کمینه

همیشه این دلم بی دل غمینه همه می گن که گرمای زمینه

خودم دونم فراق نازنینه *** ستاره در هوا می بینم امشو

زمین در زیر پا می بینم امشو خدایا مرگ ده تا جون سپارم

که یار از خود جدا می بینم امشو *** دلم دیوانه بود دیوونه تو

قرق کردی نیایم خونه تو قرق کردی برم مسجد بخوابم

خودم در مسجدم دل خونه تو *** از این ره می روی باور نداری

مگر عشق مرا در سر نداری گرفته آتش عشقت به جونم

که من می سوزم و باور نداری *** بقربون همان شال سفیدت

چطور خوب اومدی هیچکس ندیدت چطور خوب اومدی از راه بسیار

بقربون خدا که آفریدت *** سه روزه رفته ای سی روزه حالا

زمستون رفته ای نوروزه حالا خودت گفتی سر هفته بیایم

شماره کن ببین چند روزه حالا *** ستاره آسمون می شمارم امشو

به بالینم نیا تب دارم امشو به بالینم نیا که کشته می شی

تموم دشمنا بیدارن امشو *** فلک دیدم که با جونم چها کرد

غم عالم نصیب جون ما کرد غم عالم همه ریگ بیابون