وفای یار
جمعه 1 دی 1391 9:50 PM
یارک من چـــــــــــرا خــــــــوش باور هستــــــی گلــــــــم
رحــــــــــــم کــــــــن او خــــــــــدا چـــــــــــــاره نــــدارم
قهرمکن،نازمکن،خوش گذرانیم که این دنیا دو روز اسـت
شبــــــــــــی پـــــرسیــــدمـــــــش با بـــــــی قـــــــــــراری
کـــــه غیـــــر از مـــــن کســــــــــی را دوســــــــــت داری
دوچشـــــمــــش از خجـــــالت بـــــه خـــــــــــــــــم افتـــــاد
میـــــــان گــــــــــــریه خــــــــود گفــــــــــت کــــــــه آری
تــــــو شــــــــــــاخ پــــرگلــــــــی مـــــــن بـــــــرگ زردم
تــــــو گــــــــــــرم خنـــــــــــده ای مـــــــــن آه ســـــــــردم
تــــــو خــــــــورشــیــــــــــــدی و مـــــــــن سیــــــاره تـــو
مــــــــــــــــرا بگـــــــــــــذر کــــه تا گـــــرد تــو گــــردم
"دلمان که میگیرد، تاوان لحظه هایی ست که دل میبندیم"
