فقط عشق

از بـــرای غـــــم سیــنه دنــیا تنگست

هر این موج خروشان دل دریا تنگست

تا زپیمانه چشمان تو سرمست شدم

دیگر اندر نظــرم دیده میــنا تنگست

بسکه دل در سر گیسوی تو آویخته است

از بـــــرای دل آشـــــــفته جـــــا تنـــگســت

گفته بودی که به دیدار من آیی ز وفا

فرصت از دست مده وقت تماشا تنگست

سر به دامان تو زین پس نهم و ناله کنم

بهــــر نالیدن مــن دامـــن صحـرا تنگست

مگر امروز به بالین من آیی که دگر

عمـــر کـوتاه ، مرا وعده فردا تنگست

خنــده غنـــچه فــرو مــرد ز بیداد خزان

چه توان کرد؟ که چشم و دل دنیا تنگست