دنبال وجهی می گردم که تمثیل تو باشد
زلالی چشم هات
بی پایانی آسمان
مهربانی دست هات ...
نوازش گندمزار
و همین چیزهای بی پایان.
نمی دانستم دلتنگیت
قلبم را مچاله می کند
نمی دانستم وگرنه
از راه دیگری
جلو راهت سبز می شدم
تمهیدی، تولد دوباره ای، فکری
تا دوباره
در شمایلی دیگر
عاشقت شوم.
گفته بودم دوستت دارم؟
"دلمان که میگیرد، تاوان لحظه هایی ست که دل میبندیم"
