امام علی (علیه* السلام):
طُوبَی لِمَنْ أخْلَصَ لِلَّهِ عَمَلَهُ، وَعِلْمَهُ، وَحُبَّهُ، وَبُغْضَهُ، وَأخْذَهُ، وَتَرْکَهُ، وَکَلامَهُ، وَصَمْتَهُ، وَفِعْلَهُ، وَقَوْلَهُ.
خوشا به حال آن*که عمل و علمش، دوستی و دشمنی*اش، انجام دادن و رها کردنش، سخن و سکوتش، وکردار و گفتارش را برای خدا خالص گرداند.
How happy is he who sincerely devotes exclusively to Allah his entire life, including his actions, knowledge, love, hatred,
receiving, relinquishing, speech, silence, and his words and deeds.
بحار الأنوار، ج 77، ص 289
