غياثي عنايت را مي خورد
یک شنبه 9 خرداد 1389 12:27 PM
اين حرف ها چيست آقاي عنايت؟ «متاسفانه داوران ما براي هر بازي 200 هزار تومان، کمک داوران 150 هزار تومان و ناظران داوري 60 هزار تومان دريافت مي کند که همه مي دانند اين مبالغ چقدر کم است». کم است؟ يعني چي کم است؟ چهار تا بازي در يک ماه، مي کند از قرار ماهي 800 هزار تومان؛ آن وقت اين رقم کم است؟ انگار شما نمي دانيد در همين تهران خودمان چه خانواده هايي که باشش سر عائله و با نصف همين مبلغ اول ماه را به آخر مي رسانند.
«مي خواهم بپرسم رقم دستمزد داوران در کنار قراردادهاي 800-700 ميليوني بازيکنان و سود و زيان تيم ها در مسابقات چه ارزشي دارد؟»
دستمزد ميليوني بازيکنان چه ربطي به شما دارد؟ با يک دريبل علي کريمي يا يک شوت جباري يا يک تار موي پريشان نيکي چه دل ها که در استاديوم و پاي تلويزيون نمي لرزد! آن وقت از سوت هاي غلط و درست شما غير از «داور دقت کن» چه درآمده است؟
«گوشي هاي داوري باعث ارتباط مستقيم داور با کمک هايش مي شود و به کم شدن اشتباه در قضاوت ها کمک مي کند. قيمت يک بسته چهارتايي آن «فقط» به مبلغ يک ميليون و 450 هزار تومان است. فروشنده گفته در صورت خريد ده دستگاه، يک دستگاه را مجاني با ما حساب مي کند. اکنون هم تنها ده بسته مي تواند مشکل ما را حل کند»
چشمم روشن! دکان واکرده ايد؟ بساط کاسبي و سرکيسه کردن ملت راه انداخته ايد؟ يکي بخر دو تا ببر ديگر چيست آقاي عنايت؟ بگويم رضا غياثي بيايد شما را بخورد؟ به جاي اين خرج تراشي هاي بيهوده به داورانتان بگوييد اين قدر صبح ها کله پاچه و شب ها ديزي نخورند و سبک تر بخوابند بلکه شکمشان کمي آب شود. چشم هايشان را هم بيشتر باز کنند و دو تا سوت غلط کمتر بزنند تا شما اين قدر فحش و متلک نخوريد.
منبع:همشهري جوان,شماره 224
