زندگینامه جوارد هنریک
چهارشنبه 25 خرداد 1390 12:48 PM
زندگینامه جوارد هنریک
جرارد هنریک آرموئر هانسن» پزشکینروژیبود که نام خود را در تاریخ پزشکیبا شناساییباکتریمولد بیماریجذام به ثبت رسانید. هانسن ۲۹ جولای۱۸۴۱ در شهر برگمن متولد شد. در سال ۱۸۶۶ در رشتهیپزشکیاز «دانشگاه سلطنتیفردریک»، که امروزه با نام «دانشگاه اسلو» شناخته میشود، فارغ التحصیل شد. سپس دورهیانترنیخود را در بیمارستان ملیاسلو به انجام رساند و مدت کوتاهیدر بیمارستان «لاتن» به عنوان پزشک فعالیت کرد.
جرارد هنریک آرموئر هانسن» پزشکینروژیبود که نام خود را در تاریخ پزشکیبا شناساییباکتریمولد بیماریجذام به ثبت رسانید. هانسن ۲۹ جولای۱۸۴۱ در شهر برگمن متولد شد. در سال ۱۸۶۶ در رشتهیپزشکیاز «دانشگاه سلطنتیفردریک»، که امروزه با نام «دانشگاه اسلو» شناخته میشود، فارغ التحصیل شد. سپس دورهیانترنیخود را در بیمارستان ملیاسلو به انجام رساند و مدت کوتاهیدر بیمارستان «لاتن» به عنوان پزشک فعالیت کرد.
هانسن در سال ۱۸۶۸ به شهر زادگاهش، که مرکز تحقیقات جذام نروژ در آن واقع بود بازگشت و به همراه «دنیل کورنیوس دنییلسن»، که از متخصصان برجستهیاپیدمیولوژیزمان ویبود، بر رویبیماریجذام به مطالعه و تحقیق پرداخت. در این زمان بیماریجذام در نروژ به عنوان یک مشکل اجتماعیمطرح بود و حدود ۳۰۰۰ نفر در نروژ به آن مبتلا بودند که در۸۰۰ آسایشگاه پذیرش میشدند.
دنییلسن در این زمان با تلاشهایخود، برنامهایبرایکنترل بیماریو مراقبت از بیماران مبتلا، تنظیم کرد و برگمن را پایگاه تحقیقاتیجذام اروپا ساخت. با وجود پیشرو بودن دنییلس از نظر بالینیو آسیبشناختیجذام، آنچه که ویرا در مسیر تحقیقاتش متوقف کرده بود این عقیده بود که بیماریجذام دارایریشهیوراثتیاست. برخیپزشکان نیز عقیده داشتند که بیماریناشیاز استنشاق برخیبخارات مسموم است.
هانسن و دنییلسن در ۱۸۷۰-۷۱ برایبررسیوضعیت بیماران مبتلا به جذام، شروع به سفر کردند. در طیاین سفرها هانسن بر اساس مطالعات اپیدمولوژیک نتیجه گرفت که این بیماریباید دارایمسبب قابل سرایت ویژه باشد نه یک منشا وراثتی. ویمتقاعد شد که باکتریعامل انتقال بیماریاز یک فرد به فرد دیگر است. این تفکر جسورانه زمانیشکل گرفته بود که درک درستیاز مفهوم بیماریمسریوجود نداشت و هنوز کسینشان نداده بود که باکتریمیتواند سبب ایجاد بیماریدر انسان شود.
در سال ۱۸۷۱ هانسن با توصیف تغییرات ایجاد شده در گرههایلنفاویبیماران و برجستگیهایپوستیآنها به بیان نظریهیخود پرداخت. سپس با دریافت کمک هزینه، هانسن توانست به آلمان سفر کند تا آموزش لازم برایمطالعات آسیبشناختیبافتیرا فرا بگیرد. بعد از بازگشت، هانسن با کمک آموختههایخود به نمونهگیریاز بافت بیماران و آماده سازیو رنگ آمیزیآنها برایمشاهده با میکروسکوپ نوریپرداخت.
سرانجام، مطالعات میکروسکوپیو پاتولوژیک منجر شد تا هانسن در سال ۱۸۷۳ در سن ۳۲ سالگیاجسام میلهایشکلی- مایکوباکتریوم لپرا- که گاهیاوقات به آن باسیل هانسن نیز میگویند، را در برآمدگیهایبیماران جزامیکشف کند. اگرچه عدم حمایت اطرافیان ویو به سخره گرفتن نتیجهیمطالعاتش سبب شد که هانسن با تردید در مورد کشف خود سخن گوید و آنچه را که مشاهده کرده بود نه به عنوان باکتریعامل بیماریبلکه چیزیشبیه باکتریمعرفیکند. مطالعات هانسن زمینه ساز کشف عامل سیاه زخم، توسط «رابرت کخ»، ۳ سال بعد از کشف مایکوباکتریوم لپرا شد.
اولین همسر هانسن که دختر همکار ویدنییلسن بود خیلیزود در اثر ابتلا به سل، همانند سه خواهر دیگرش، جان خود را از دست داد. هانسن نیز خود از سال ۱۸۶۰ از بیماریباکتریاییمقاربتیسفلیس، که مولد آن (Treponema pallidum) است، رنج میبرد اما مرگ ویدر اثر بیماریقلبیرخ داد.
هانسن با وجود بیماریهایلاعلاج دیگریکه پیشرویش بود و خود و نزدیکترین اطرافیانش درگیر آن بودند، به تحقیق بر رویجذام پرداخت چرا که اثرات اجتماعیآن به مراتب وخیمتر بوده و افراد مبتلا طوریدچار تغییر ظاهریمیگشتند که از جامعه طرد میشدند. این باکتریمخاط، پوست، استخوانها، اعصاب محیطی، چشم، احشا و اندامهایتولید مثلیرا درگیر میکند و از علائم آن ضایعات پوستی، از دست دادن حس دست و پا و سوراخ شدن مخاط میباشد و میتواند سبب فلج شدگی، عقیمیو معلولیت حسی-عصبیگردد.
در شهر برگمن نروژ موزهایبه نام هانسن دایر است که به موزهیجذام نیز شهرت دارد و در لیست «یادگارهایجهان» یونسکو وارد شده است.
