پروتئين مورفوژنتيك استخواني

پروتئين مورفوژنتيك استخواني

پروتئين‌هاي مورفوژنتيك استخوان‌ها شامل گروهي بيش از 12 در ارتباط با پروتئين‌ها هستند كه از طريق حضورشان در استخراجات القاء استخواني در استخوان‌هاي بدون مواد معدني مورد شناسايي قرار مي‌گيرند. آنها بر اساس بافت زايشي استخواني فاقد مواد معدني، جز فعال و اصلي محسوب مي‌شوند و به عنوان بخشي از گروه عامل بتا رشد در حال تغيير شكل (به استثناي پروتئين مورفوژنتيك 1) مي‌باشند. (22) (105) عملكرد اصلي انها موجب تغيير شكل سلول‌هاي مسنكيمال (ميان آگنه) غير متفاوت درون كندروسيت‌ها و استخوان‌زاها طي رويان‌زايي،رشد، بلوغ ودرمان مي‌شود. (49)(100) هر پروتئين مي‌تواند به طور مداوم موجب تشكيل غضروف و استخوان  در ويوو و ويتو مي‌شود. (76)

پروتئين مورفوژنتيك استخوان  نوعي افزايشي مفيد براي پيوندهاي استخوان  اوتالوگوس (بدست آمده از خود اندام) و جايگزين‌هاي پيوند استخوان است.

تحقيقات بسياري بر روي پروتئين مورفوژنتيك استخواني 2 به عمل امده است اين پروتئين داراي بيشترين مقدار القاء استخواني است. (105) ارتقاء درمان از طريق القا استخواني باپروتئين مورفوژنتيك استخواني به نمايش درآمده است.(45و38 و37 و34).

پروتئين شماره 2 مورفوژنتيك استخوان باز تركيبي انساني به عنوان جانشيني براي پيوندهاي خود‌به خودي مشبك مورد بررسي قرار گرفته است و داراي القاء استخواني قابل مقايسه با پيوندي خود بخودي مشبك مي‌باشد. (44 و 45) اختلاف گونه‌ها به هر حال وجود دارد. سگها نسبت به تاثيرات القاء استخواني پروتئين مورفوژنتيك استخواني شماره 2 مقاوم‌تر از موش‌ها هستند، و يا ميزان پروتئين مورفوژنتيك استخواني شماره 2 كه در بافت زايشي استخوان  بدون مواد معدني بافت مي‌شود ممكن است براي القاء استخواني در سگ‌ها ناكافي باشد. تحقيقات بسياري در مورد حامل بهينه براي پروتئين مورفوژنتيك استخواني صورت گرفته است كه موجب شده پراكندگي از محل‌هاي الزامي به تعويق افتاده و از فروكشي بيماري غير مشخص در امان بماند. برخي حامل‌هايي كه مورد ارزيابي قرار گرفته‌اند شامل تري فسفات كلسيم بتا، هيدروكسي آپرتيت، گچ باريس، فيبرين انساني، كلاژن و حامل‌هاي پلي‌مر هستند. (49)