پاسخ به:غذاهاي محلي گيلان
چهارشنبه 29 اردیبهشت 1389 10:37 AM
این آش بدین دلیل به آش نذری معروف است که معمولا سالی یک بار درست می شود و به مقدار زیاد و بین مستمندان و دوستان پخش می شود.
مردم این منطقه معتقدند که این آش باید با حرارت بسیار ملایم 3 تا اذان روی آتش بماند یعنی از صبح تا شب.
نام دیگر این آش، آش حضرت زهرا (س) می باشد.
کشک 1 پیمانه
لوبیا سفید، لوبیا قرمز، لوبیا چشم بلبلی 150 گرم
نخود، لوبیا چیتی، عدس، ماش 200 گرم
گندم پوست کنده، برنج 200 گرم
گوشت با استخوان (دنده و سرسینه گوسفندی) 400 گرم
قیمه ساده 1 پیمانه
پیاز 3 عدد
سبزی (تره، جعفری، گشنیز، شوید، ترخون، مرزه، برگ چغندر) 500 گرم
روغن، نمک، فلفل سیاه، فلفل قرمز، زردچوبه به میزان لازم
نعنا داغ و سیر داغ به میزان لازم
گوشت را همراه با 1 پیاز خام چهار قاچ شده، فلفل، زردچوبه و 1 لیتر آب روی حرارت می پزیم.
بعد برنج و گندم را اضافه می کنیم.
بعد از آن که گوشت پخته شد آن را خارج نموده، بی استخوان می کنیم و می کوبیم و سپس همراه با آن، سبزی و 2 قاشق پیاز داغ را به آش اضافه می نماییم. (شوید و تره 2 برابر جعفری و برگ چغندر 4 برابر ترخون ومرزه است.)
در ظرفی دیگر حبوباتی را که از قبل خیس نموده ایم با 1 لیتر آب کاملاً می پزیم و بعد با گوشت کوب برقی یا هر وسیله ی دیگری یک سوم آن را می کوبیم (نه همه آش را)، زیرا آش یک دست می شود.
تمام این مواد را به ظرف گوشت و سبزی اضافه نموده، نمک آن را اندازه می کنید و اگر آش شل نبود، آماده می باشد.
آن را در ظرف ریخته و با نعنا داغ، سیر داغ، کشک و قیمه ساده تزیین می کنیم.
در روش سنتی پخت این آش:
همه حبوبات و گوشت را با هم در دیگ جاداری ریخته و آن قدر هم می زنند تا دانه های بنشن در آش حل شود و به قول مادر بزرگ ها تا 3 اذان روی آتش می ماند. ولی از لحاظ مزه و ظاهر آش هر دو روش شبیه هم می باشد.
