شیعه یعنی چه؟

پرسش:شيعه به چه معنا است و چرا به ما شيعه مي گويند و شيعه از چه زماني به وجود آمد؟

پاسخ:
[انتخابي از كد27833]شيعه در لغت عرب به معناى پيرو است . قرآن مجيد مى فرمايد : و ان من شيعته لابراهيم (1) يكى از پيروان نوح , ابراهيم است . امـا در اصطلاح مسلمانان , شيعه به گروهى اطلاق مى شود كه معتقدند پيامبر صلى اللّه عليه و آلـه پـيـش از درگـذشـت خـود , جانشين خويش و خليفه مسلمين را در مناسبتهاى متعددى ; ازجـمـلـه در روز هـيجدهم ذوالحجه , سال دهم هجرى كه به روز غدير معروف است , دريك اجتماع بزرگ معين فرمود و او را به عنوان مرجع سياسى , علمى و دينى پس ازخود , تعيين نمود .[پايان كد انتخابي][كامل از كد30390]
از جمله تهمت هايى كه به تشيّع زده شده اين است كه تشيّع قبل از صفوّيه نام و نشانى نداشته ساخته و پرداخته صفوّيه است. ولى كسى كه اطلاع از اسلام و تعاليم آن دارد، مى داند كه اين اتهام تا چه حّد نارواست; زيرا تشيّع را پيامبر بزرگوار اسلام(9) با تعيين حضرت اميرالمومنين(ع) براى خلافت خويش از جانب خداوند بنيان نهاد و تاريخ گواه اين است كه پس از رحلت رسول اكرم»صلى الله عليه وآله« عده اى از مسلمانان به تبعيت از سفارشهاى پيامبر، حضرت على»عليه السلام« را جانشين و خليفه بلافصل ايشان دانسته، زير بار خلافت ابوبكر نرفتند; آن عده به نام شيعه رو به فزونى نهادند و با اين كه در اقليت بودند، موجوديت خود را در طول تاريخ اسلام حفظ نمودند. گذشته از اين كتاب هاى شيعه كه قرن اول تا قرن نهم نوشته شده و در كتابخانه هاى دنيا موجود است، دليل روشن ديگرى در رد اين ادعاست كه شيعه در قرن نهم پيدا شده است، براى مثال، علاّمه بزرگوار« مرحوم سيد شرف الدين» نام 250نفر از اصحاب رسول اكرم»صلى الله عليه وآله« را كه شيعه بوده اند در كتاب« فصول المّهمه» جمع آورى كرده و ثابت نموده است كه اساس مذهب شيعه و اعتقاد به خلافت حضرت اميرالمؤمنين، بعد از پيامبراكرم»صلى الله عليه وآله« در همان ايام رحلت رسول اكرم»صلى الله عليه وآله« پى ريزى شده و به مرور زمان توسعه پيدا كرده است.بنابراين، تشيّع اسلام راستين است و در حقيقت بنيانگذار تشيّع، خداى تبارك و تعالى بوده و مبلّغ آن پيامبر گرامى اسلام بوده است. به نقل از سايت تبيان
[پايان كد انتخابي][كامل از كد29950]

آغاز پيدايش » شيعه« را كه براي اولين بار به شيعه علي عليه‌اسلام (اولين پيشوا از پيشوايان اهل بيت عليهم‌سلام) معروف شدند, همان زمان حيات پيغمبر اكرم بايد دانست و جريان ظهور و پيشرفت دعوت اسلامي در 23 سال زمان بعثت, موجبات زيادي دربرداشت كه طبعاً پيدايش چنين جمعيتي را در ميان ياران پيغمبر اكرم(ص) ايجاب مى‌كرد. V}(پاورقى- اولين اسمي كه در زمان رسول خدا پيدا شد, » شيعه« بود كه سلمان و ابوذر و مقداد و عمار با اين اسم مشهور شدند - حاضرالعالم‌الاسلامى,ج 1, ص 188){V الف: پيغمبر اكرم در اولين روزهاي بعثت كه به نص قرآن مأموريت يافت كه خويشان نزديكتر خود را به دين خود دعوت كند صريحاً به ايشان فرمود كه هر يك از شما به اجابت دعوت من سبقت گيرد. وزير و جانشين و وصي من است. على(ع) پيش از همه مبادرت نموده اسلام را پذيرفت و پيغمبر اكرم ايمان او را پذيرفت وعده‌هاي خود را تقبل نمود وعادتاً محال است كه رهبر نهضتي در اولين روز نهضت و قيام خود يكي از ياران نهضت را به سمت وزيري و جانشيني به بيگانگان معرفي كند, ولي به ياران و دوستان سرتا پا فداكار خود نشناساند يا تنها او را با امتياز وزيري و جانشيني بشناسد و بشناساند ولي در تمام دوره زندگي و دعوت خود, او را از وظايف وزيري معزول و احترام مقام جانشيني او را ناديده گرفته و هيچگونه فرقي ميان او و ديگران نگذارد. ب: پيغمبر اكرم(ص) به موجب روايت مستفيض و متواتر- كه سني و شيعه روايت كرده‌اند- تصريح فرموده كه على(ع) در قول و فعل خود از خطا و معصيت مصون است, هر سخني كه گويد و هر كاري كه كند با دعوت ديني مطابقت كامل دارد و داناترين مردم است به معارف و شرايع اسلام. ج) علي(ع) خدمات گرانبهايي انجام داده و فداكاريهاي شگفت انگيزي كرده بود؛ مانند خوابيدن در بستر پيغمبر اكرم در شب هجرت و فتوحاتي كه در جنگهاي بدر و اُحد و خندق و خيبر به دست وي صورت گرفته بود كه اگر پاي وي در يكي از اين وقايع در ميان نبود, اسلام و اسلاميان به دست دشمنان حق, ريشه‌كن شده بودند. د: جريان »غدير خم« كه پيغمبر اكرم(ص) در آنجا علي(ع) را به ولايت عامه مردم نصب و معرفي كرده و او را مانند خود متولي قرار داده بود.گذشته از همه اينها نام»شيعه علي« و »شيعه اهل بيت« در سخنان پيغمبر اكرم (ص) بسيار ديده مى‌شود. V} ج - »حديث غدير« از احاديث مسلّم ميان سني و شيعه مى‌باشد و متجاوز از صد نفر صحابي با سندها و عبارتهاي مختلف آن را نقل نموده‌اند و در كتب عامه و خاصه ضبط شده, براي تفصيل به كتاب غاية المرام, ص 79 و عبقات, جلد غدير و الغدير مراجعه شود.){V V} د- جابر مى‌گويد: نزد پيامبر بوديم كه علي از دور نمايان شد, پيغمبر فرمود: »سوگند به كسي كه جانم بدست اوست؛ اين شخص و شيعيانش در قيامت رستگار خواهند بود«, ابن‌عباس مى‌گويد: وقتي آيه » ان الذين آمنوا و عملوا الصالحات اولئك هم خير البرية « نازل شد, پيغمبر به علي فرمود: » مصداق اين آيه تو و شيعيانت مي باشند كه در قيامت خشنود خواهيد بود و خدا هم از شما راضي است.« اين دو حديث و چندين حديث ديگر, در تفسيرالدرالمنثور, ج 6, ص 379 و غاية المرام , ص 326 نقل شده است.{V شيعه در اسلام،علامه سيد محمد حسين طباطبائي به نقل از سايت تبيان
[پايان كد انتخابي]
در رواياتي كه در اين تفسيرها از شيعه و سني آمده ,به صراحت تمام پيروان حضرت علي عليه السلام به نام شيعه معرفي شده است و اگر كسي غير اين را انتخاب كند روايات شيعه و سني را كنار گذاشته است وگرنه هيچ عالم مسلماني نمي تواند اين روايات را زير پا بگذارد.
بر اين اساس پيدايش تشيع ربطي به صفويان ندارد و آنچه به صفويان مربوط است اين است كه آنان تشيع را گسرش دادند و آن را در ايران به عنوان مذهب رسمي كشور به رسميت شناختند.
براي آگاهي بيشتر در اين باره به كتاب «تاريخ پيدايش تشيع در ايران » نوشته رسول جعفريان و تاریخ تشیع نوشته غلامحسن محرمی و کتاب تاریخ تشیع پژوهشگاه حوزه ودانشگاه مراجعه بفرمایید.