اخبار پزشکی

دانشمندان انگلیسی با هدف درمان دیابت نوع یک، دستگاه پانکراس مصنوعی را با موفقیت بر روی گروهی از کودکان مبتلا به این نوع دیابت آزمایش کردند. آنان تاکید کردند که پانکراس مصنوعی می‌تواند به طور موثر، روند کنترل دیابت را در بیماران بالغ بهبود ببخشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، دانشمندان دانشگاه کمبریج امیدوارند با عرضه این پانکراس مصنوعی کودکان مبتلا به دیابت نوع یک را از تزریق انسولین بی نیاز کنند. این پزشکان در مطالعات خود دریافته‌اند که دستگاه حلقه‌ای تحویل انسولین معروف به پانکراس مصنوعی در کنترل شبانه قند خون بسیار مفید و موثر است و همچنین خطر افت ناگهانی قند خون درهنگام خواب شبانه را در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع اول به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

گروه تحقیقاتی دکتر رومن هوورکا در دانشگاه کمبریج در دو آزمایش مختلف میزان کارایی و اثرگذاری پانکراس مصنوعی را با پمپ‌های انسولینی معمولی که برای کنترل دیابت استفاده می‌شوند، مورد بررسی قرار دادند.

 آنها به شواهد پزشکی مهمی دست یافتند که تایید می‌کند استفاده از پانکراس مصنوعی به ویژه در موقع خواب روشی بسیار مطمئن‌تر و بی‌خطر‌تر است و در گروه‌های سنی مختلف نیز قابل استفاده است.

به این ترتیب بیماران می توانند این دستگاه را که می تواند در جیب گذاشته و یا به کمربند بسته شود به جای تزریق روزانه انسولین مورد استفاده قرار دهند.

پانکراس مصنوعی قادر است به طور مداوم و شبانه روز گلیسمی خون بیمار را اندازه گیری کند و به روشی خودمختار و هوشمند میزان انسولین مورد نیاز را محاسبه کرده و به بیمار پمپاژ کند.

نتایج سه آزمایش بالینی که بر روی کودکان دیابتی انجام شده و نتایج آنها در مجله علمی لانست منتشر شده کاملا موفقیت آمیز بوده اند.

نمونه آزمایشی پانکراس مصنوعی بسیار هوشمند است و می تواند تعادل گلیسمی شبانه را زمانی که کودک شام زیاد خورده و یا ورزش کرده است حفظ کند.

دیابت نوع یک (دیابت وابسته به انسولین) و یا دیابت جوانی یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی عملکرد پانکراس بیمار را مختل می کند و بخش جزایر لانگهارنس را از کار می اندازد. جزایر لانگهارنس در پانکراس مسئول تولید انسولین است.

این پانکراس مصنوعی، دقیق ترین دستگاهی است که به طور خودکار هم میزان گلیسمی و هم تزریق انسولین را کنترل می کند و به علاوه استفاده از آن بسیار آسان است.

این محققان از آوریل ۲۰۰۷ تا سپتامبر ۲۰۰۸ سه آزمایش بالینی را بر روی ۱۷ کودک و نوجوان بین ۵ تا ۱۸ سال انجام دادند.

آزمایش این پانکراس مصنوعی به مدت ۵۴ شب نشان داد که این دستگاه قند خون را در ۶۰ درصد از این مدت زمان در سطح نرمال نگه داشت درحالی که با پمپهای کنونی، سطح قند خون در ۴۰ درصد از مدت زمان تحقیق در حد طبیعی بود.

نتیجه این آزمایشات در مجله‌ طب انگلیس به چاپ رسیده است.

پژوهشگران علوم پزشکی در کشوراسترالیا می‌گویند ابتلا به اگزما در دوران کودکی، خطر ابتلا به آسم آلرژیک را در سنین بالاتر افزایش می‌دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  به نفل از روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد ،  اگزما  واکنش آلرژیک و حساسیتی در پوست است که باعث خارش، خشکی، پوسته ریزی و نقاط قرمز رنگ در پوست و سطوح مفصلی اندامها می شود. شایعترین مشکل اگزما در کودکان اگزمای سرشتی (آتوپیک) است که اغلب از سن ۲ تا ۳ ماهگی یا ۴ تا ۵ ماهگی، هنگامی که تغذیه کمکی شروع شده، ایجاد می شود.

 یک بررسی جدید حاکیست اشخاصی که در کودکی به اگزما مبتلا بوده‌اند وقتی به سن ۴۰ سالگی برسند، ۹ برابر بیشتر دچار آسم و حساسیت می‌شوند.

این یافته حاصل مجموعه‌ای از مطالعات متخصصان علوم پزشکی و کارشناسان علوم بهداشتی در دانشگاه ملبورن، ‌انستیتو مطالعاتی کودکان موردوخ، انستیتو تحقیقاتی منزیس و دانشگاه موناش است. این متخصصان روی ۱۴۰۰ داوطلب در دهه پنجم زندگی شان مطالعه کردند.

دکتر پامیلا مارتین در این باره اظهار داشت: در این مطالعه ما دریافتیم که اگزمای دوران کودکی می‌تواند در یک فاکتور پیشگویی کننده از بروز آسم آلرژیک در سنین بالاتر باشد.

نتایج این مطالعه در نشریه آلرژی و ایمونولوژی بالینی به چاپ رسیده است.

برخی غذاها بخصوص محصولات لبنی و تخم مرغ  و تحریک کننده های پوستی مثل موی حیوانات خانگی ، پشم یا پودرهای شستشو از جمله مواد شایع ایجاد کننده اگزما هستند. حملات اگزما همچنین می تواند توسط استرس ها و فشارهای روحی شروع شود. اگزما به طور شایع همراه سایر انواع حساسیت ها مثل تب یونجه یا حساسیت به پنی سیلین دیده می شود. همچنین در میان کودکان مبتلا به اگزمای سرشتی، آسم شایع است. هر چند در اغلب کودکان اگزمای آتوپیک تا سه سالگی برطرف می شود اما سایر وضعیت های حساسیتی ممکن است باقی بمانند.
مشکل دیگر اگزما، اگزمای سبورئیک است. این اگزما هنگامی ایجاد می شود که غدد چربی پوست به تعداد زیاد در پوست وجود داشته باشند. این اگزما بیشتر در پوست سر کودکان، کانال گوش خارجی و نقاط چرب اطراف بینی، گوشها و کشاله ران ایجاد می شود . اگزمای سبورئیک به اندازه  اگزمای آتوپیک خارش ندارد و به درمان به خوبی پاسخ می دهد.

درمان اگزما
یکی از مهم ترین اجزای درمان اگزما، اجتناب از خاراندن است. اگزما معمولاً خشک و خارش دار است. شایع ترین درمان، استفاده از لوسیون یا کرمی است که تا حد امکان پوست را مرطوب نگه می دارد. این درمان به خصوص اگر چند دقیقه پس از حمام کردن استفاده شود، موثر بوده و سبب احساس مرطوب ماندن پوست می شود.

اگر کمپرس سردی مستقیماً روی ناحیه خارش دار پوست اعمال شود سبب تسکین خارش می شود. اگر وضعیت ادامه یافت یا بدتر شد یا بهبودی قانع کننده یی نیافت درمان موثر دیگر استفاده از کرم یا پمادهای کورتیکوسترویید (کورتون) برای کاهش التهاب است.

در موارد شدیدتر، درمان با کورتون خوراکی انجام می گیرد ولی عوارض درمان شدیدتر بوده و اگر درمان قطع شود ممکن است بیماری شعله ور شود. در هر حال این درمان برای درازمدت توصیه نمی شود.

باید دقت کرد استفاده از کورتون باید تحت نظارت و تجویز پزشک بوده و استفاده خودسرانه از آن عواقب جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت. پوستی که تحت تاثیر اگزما است، ممکن است مکرراً عفونی شود. در این موارد استفاده از کرم ها و پمادهای آنتی بیوتیک (تحت نظارت پزشک) الزامی است.

برای خارش های شدید آنتی هیستامین ها در شکل های مختلف موجود است. خواب آلودگی از عوارض این داروهاست. این داروها اگر غروب استفاده شوند باعث پیشگیری از بی قراری و ناراحتی ناشی از اگزما شده و سبب بهبود خواب می شوند.