مجله عکاسی

  در خصوص ماهیت ابزار دیجیتال ، اختلاف نظر هایی در بین عکاسان وجود دارد، گروهی معتقدند که تصاویر دیجیتالی از ضمانت کافی برخوردار نیستند، فاقد کیفیت لازم می باشند و با یک اتفاق ساده ممکن است کاملا از صحنه روزگار محو شوند ، توانایی واقعی عکاس در این تصاویر مشهود نیست و به علت سهل الوصول بودن ، سبب تنبلی و افت تمرکز عکاسان می شود و همچنین از لحاظ تکنیکی باعث بی سواد ماندن عکاسان تازه کار شده است و ... در مقابل گروه دیگری از عکاسان بر این عقیده هستند که فن آوری دیجیتال سبب افزایش سرعت انجام کار شده است ، محدودیت فیلم ، درجه کلوین نور و حساسیت فیلم را از بین برده است ، کار کردن با آن راحت است ، جسارت عکاس را برای کسب هر تجربه ای بالا برده و در مجموع سبب افزایش دامنه خلاقیت در عکاسی می شود. بی تردید نظرات هر دو گروه جای بحث و تامل دارد اما واقعیت امر این است که موافقت و یا مخالفت ما، نقشی در روند پیشرفت این فرایند تکنولژیکی ندارد.
فناوری دیجیتال ، به سرعت در مسیر فراگیر شدن گام بر می دارد و با توجه به امکانات روز افزونی که در خدمت این پدیده قرار می گیرد ، دیری نمی پاید که جای سیستم سنتی آنالوگ را کاملا خواهد گرفت و البته طبیعی است که این هم مثل هر پدیده دیگری از مزایا و مضراتی برخوردار باشد. از آنجا که حق انتخابی هم وجود ندارد، بهتر است به جای دوری جستن و نفی این ابزار از موهبتهای آن بهرمند شویم و با یادگیری ، برنامه ریزی و نظم ، درصد بروز ضایعات ناشی از آن را در کار خود و جامعه عکاسان جوان کاهش دهیم و این واقعیت را بپذیریم که ابزار دیجیتال برای عکاس این امکان را فراهم می سازد تا در آثار خود تمام شعور تصویری خویش را به نمایش بگذارد.