ارسال به دوست    نسخه چاپی

سرویس ورزشی برنا

اینجا فدراسیون فوتبال است. هر كس برای آوردن مربی مورد علاقه خود به تیم امید تلاش می كند. یكی از فلمینگ صحبت می كند و دیگری از علیرضا منصوریان. به نظر می رسد تیغ دوستداران منصوریان بُرنده تر از بقیه است. آنها می خواهند مردی را به عنوان سرمربی تیم امید انتخاب كنند كه تنها می توانند به سابقه پربارش در دوران بازیگری ببالند و نه دوران كوتاه مربیگری اش.

كسی دوران سه ماهه و ناموفق منصوریان در پاس همدان را فراموش نمی كند؛ دورانی كه در نهایت با اخراج او از همدان به پایان رسید.

اینجا فدراسیون است. به قول یكی از مردان قدیمی فوتبال ایران اگر مسوولان فدراسیون یک نان تافتون هم داشته باشند، طوری آن را تقسیم می كنند كه فقط به خودشان برسد و نه به افرادی بیرون از خانواده ای به نام فدراسیون. به همین خاطر است كه آنها از نام هایی بزرگ به راحتی می گذرند و می رسند به مربیانی با سابقه سه ماهه سرمربیگری در پاس همدان.

اینجا فدراسیون فوتبال است. فدراسیونی كه در تصمیماتش رییس آن كوچكترین نقشی ندارد. اینجا فدراسیونی است كه مربی تیم امیدش در چاپخانه انتخاب می شود. چاپخانه ای كه در شراكت یكی از مسوولان فدراسیون و یكی از مربیان تیم امید است.

اینجا فدراسیون فوتبال است. آیا باید آن نان تافتون كه حالا سرمربی تیم امید است به مسئولی بیرون از فدراسیون برسد؟ اگر جز این بود همگی شک می كردیم.