پانوراماي نگران‌كننده‌ عربي

به گزارش ايسنا، روزنامه‌ اماراتي البيان، در تحليلي تحت عنوان "پانوراماي نگران‌كننده عربي" نوشته است:«شهروند عرب پس از كمي خوشبيني نسبت به آينده‌اي كه تونس در پيش دارد و پس از آن بهبودي نسبي اوضاع مصر و حركت ملتش به سوي تحقق خواسته‌هايشان جهت دستيابي به پيشرفت و دموكراسي، هم‌اكنون بار سنگين و تلخ حوادث ليبي را بر دوش خود احساس مي‌كند، جايي كه ملت آن مورد حملات نظامي وحشيانه يك حكومت ظالم قرار گرفته و سرنوشتي در پيش دارد كه پيش‌بيني آن و سختي‌هايي كه به همراه دارد، كاري است بس دشوار.

شهروند عربي هنگامي كه به فلسطين نگاه مي‌كند از تعلل كشنده گروه‌هاي فلسطيني جهت دستيابي به آشتي ملي براي پايان دادن به شكاف سياسي و جغرافيايي در فلسطين دچار غم و اندوه بزرگي مي‌شود.

همه شهروندان عرب از اين وضعيت بسيار در رنج و عذابند، شرايطي كه مسئولان فلسطيني ضرورت پايان دادن به آن جهت اتحاد در برابر وحشيگري‌هاي اسرائيل عليه فلسطيني‌ها، سرزمين و مقدساتشان را احساس نمي‌كنند.

پس از آن، شهروند عرب متوجه يمن مي‌شود، جائي كه دچار بحران سياسي شده و طرح‌هاي داخلي و عربي جهت پايان دادن به اين بحران به صورت پياپي ارائه مي‌شود تا مردم اين كشور اصيل عربي بتوانند روند دستيابي به خواسته‌هايشان مبني بر پيشرفت و توسعه كشور، آموزش فرزندانشان و به بار نشاندن توانايي‌هايشان را از سر بگيرند، اما زباني كه طرفين درگير در اين بحران بزرگ در پيش گرفته‌اند شهروند عرب را خوشحال نمي‌كند و باعث مي‌شود كه دلش براي يمني‌هايي بسوزد كه ميان دو سنگ آسياب گير كرده‌اند. اتهامات و توهين‌هاي دولتمردان و گروههاي مخالف يمني به يكديگر بعضي اوقات، بسيار زننده است.

شهروند عرب، يمن را به سوي سوريه، مهد هميشگي آزادگان ترك مي‌كند. آنجا نيز به نوعي نگران مي‌شود، چرا كه اعتراض‌هاي مردمي در حال گسترش است و درعين حال وعده‌هاي اصلاحات داده مي‌شود.

در كشور همسايه‌ سوريه ، لبنان نيز گفت‌وگو ميان دو گروه سياسي شاخص اين كشور به حالت تعطيل درآمده است و مساله دولت جديد وارد بيراهه‌هايي تاسف‌بار مي‌شود.

اما در عراق، مسلما يك دولت نصف و نيمه نمي‌تواند مردم اين كشور را قانع و راضي كند؛ دولتي كه پس از ماهها رايزني‌هاي داخلي، منطقه‌اي و بين المللي تشكيل شده است اما با وجود اين، نمي‌توان به تحقق امنيت و آرامش موردنظر عراقي‌ها اطمينان داشت.

اين بخش‌هايي از پانوراماي عربي است كه داراي جزئياتي نگران كننده است؛ جزئياتي كه هوشياري و تامل همراه با اندوه شديد را مي‌طلبد اما باعث نمي‌شود كه اميد به فرداي بهتر را از دست دهيم.»