پاسخ به:اخبار فرهنگی
چهارشنبه 31 فروردین 1390 4:13 PM
خبرگزاري آريا- عضو خبرگان رهبري با بيان اين که اگر خطبه حضرت زهرا(س) نبود، کسي آن حضرت را نميشناخت، به شرح اين خطبه ارزشمند پرداخت.
به گزارش خبرگزاري آريا به نقل از مرکز خبر حوزه، آيتالله مصباح يزدي در جلسه درس اخلاق خود که در دفتر مقام معظم رهبري در قم برگزار شده به شرح خطبه حضرت زهرا(س) پرداختند و گفتند: در اين خطبه بعد از ذکر حمد و ثناء الهي و شهادت به رسالت نبي مکرم اسلام، حضرت زهرا(س) مردم را با عنوان «عبادالله» خطاب قرار ميدهد و ميفرمايد: اي بندگان خدا شما تابلوهاي أمر و نهي و حاملين وحي، دين و أمانتدار خدا هستيد.
ايشان ادامه دادند: حضرت زهرا(س) در بخش ديگر از اين خطبه، مردم را با عنوان »أيهاالناس» مورد خطاب قرار ميدهند و ميفرمايند: يا ايهاالناس! بدانيد که من فاطمه هستم و پدرم محمد(ص) است. من حرف نادرستي به زبان نميآورم و کار غلطي را انجام نميدهم. من دختر کسي هستم که شما را از بدبختي دنيا و آخرت نجات داد. تا پيامبر(ص) زنده بود شما پيرو او بوديد و به دستورات خداوند عمل ميکرديد. ميبينم که بعد از رحلت پدرم گرايشهاي نفاقآميز در شما پيدا شده است. به جاي اينکه از احکام خداوند متعال حمايت و حراست کنيد، همه اين احکام را فراموش کردهايد. گويا فقط اسمي از اسلام براي شما مانده است.
آيتالله مصباح يزدي اذعان داشتند: حضرت زهرا(س) در ادامه خطبه خطاب به متصدي خلافت ميگويد: آيا تو از پدرت إرث ميبري و من نميتوانم از پدرم إرث ببرم؟!
ايشان با اشاره به اينکه حضرت زهرا(س) در ادامه اين خطبه از راه احساسي وارد قضيه ميشود، اظهار داشتند: حضرت زهرا(س) در ادامه خطبه خطاب به انصار حاضر در مسجد ميفرمايد: اي گروه برجستگان جامعه! اي کساني که همچون بازوي توانا آيين اسلام را حفظ کرديد و از اسلام حضانت کرديد. شمايي که اين خدمات را به اسلام انجام داديد، چطور شده که حال من را ناديده گرفتيد و با اين ظلمي که به من شده اقدامي انجام نميدهيد. آيا پدر من نفرمودند که احترام شخصي که فوت کرده به وسيله احترام به فرزندانش حفظ ميشود؟ خيلي زود راه را به اشتباه رفتيد. آنچه را که من در صدد آن بودم، شما ميتوانستيد آن را انجام دهيد. آيا ميگوييد که چون پيامبر(ص) از دنيا رفته ما کاري انجام نميدهيم؟ آيا در قرآن آمده که وقتي پيامبر(ص) از دنيا رفت شما دست از دين برداريد؟.
کد خبر: 201104151147
در خرابات مغان نور خدا می بینم
وین عجب بین که چه نوری ز کجا می بینم