اخبار جهان

خبرگزاري آريا- يک نشريه آمريکايي نوشت که انقلاب مصر در شرايطي وارد مرحله دوم خود شده است که نارضايتي از عملکرد ارتش در ميان مردم روز به روز افزايش مي يابد و اوضاع فعلي مقام هاي کاخ سفيد را در شرايط دشواري براي تصميم گيري قرارداده است.
به گزارش خبرگزاري آريا به نقل از شبکه العالم، " پل پيلار " با درج مقاله اي در نشريه " نشنال اينترست " نوشت : آمريکا که سرانجام مجبور به اتخاذ سياست هاي جديد براي برخورد با وقايع آتي مصر خواهد شد ، منتظر شرايط براي تصميم گيري بسيار سخت در آينده است که به احتمال قوي سخت تر از سياست " استقبال از سرنگوني حسني مبارک" خواهد بود .
نويسنده با اين ارزيابي که اکثراً مرحله دوم هر انقلابي مهمترين مرحله است ، افزود : در مرحله اول انقلاب رژيم سابق سرنگون مي شود ؛ ولي مرحله دوم تأثير هميشگي و طولاني در وضعيت کشور به جاي خواهد گذاشت .
پيلار ادامه داد : در انقلاب روسيه اين بلشويک ها بودند که به جاي دولت موقت به رياست الکساندر کرنسکي بيشتر تاريخ قرن بيستم را رقم زدند و در انقلاب ايران اين مهدي بازرگان نخستين نخست وزير پس از دوران شاه نبود که تاثير گذاري بر آينده داشته باشد ؛ و درمجموع از نظر غربي ها نتايج اين دو انقلاب خوب نبود.
نويسنده با اين نتيجه گيري که سرنگون کردن حاکم سابق نتيجه محسوب نمي شود ؛ بلکه سرآغاز است ، افزود : امروز مصر وارد مرحله دوم انقلاب خود شده است و نارضايتي از عملکرد ارتش روز به روز افزايش مي يابد و اين نارضايتي را مي توان در اعتراضات خياباني ديد ؛ ولي ارتش براي حفظ نظم متوسل به زور شده است .
مصري ها و طرف هاي خارجي نيز بايد متوجه پيامدهاي انقلاب مصر باشند ؛ هر چند که توجه عمومي هم اکنون معطوف به وضعيت ليبي و کشورهاي ديگر منطقه است .
توجه به خطرات ناشي از سرنگوني حسني مبارک و ديدگاه آمريکا در اين باره باعث نگراني عربستان شد و افراد بسياري پس از سرنگوني جنجال برانگيز مبارک اين سؤال را در ذهن دارند که آيا سرنگوني وي انقلاب واقعي بوده است يا نه؟
درست است که حسني مبارک يونيفورم نظامي خود را از خيلي سال پيش به تن نکرد ؛ ولي بسياري از مردم خواهند گفت که اين خلبان جنگي و فرمانده سابق نيروي هوايي آخرين رئيس جمهوري رژيمي بود که با کودتاي نظامي سال 1952 تشکيل شد . مي توان گفت سرنگوني حسني مبارک به "تغيير رهبري" شبيه تر است تا "انقلاب".
سياستمداران مصري در هفته ها و ماه هاي آينده مشغول مسائلي مانند تدوين اصول قانوني حکومت جديد و تعيين زمان انتخابات خواهند شد . در مرحله بعد نيز مسائلي مانند بازسازي اقتصاد مصر مطرح است ؛ که ارتش نقش مهمي در اين زمينه ايفاء مي کند.
اگر درگيري هاي خياباني بيشتري در مصر روي دهد ، ديدگاه آمريکا چه خواهد بود ؟ مساله مهمتر اينست که آمريکا مي خواهد ارتش مصر چه نقش سياسي را ايفاء کند ؟ آيا بايد به پياده کردن نمونه اي مشابه پاکستان يا ترکيه در مصر فکر کرد ؟ نمونه ترکيه که از دو دهه پيش حکومت مي کرد ، چگونه نمونه اي است؟ آيا ارتش مصر بايد بي هيچ حرف و حديثي نقش سياسي را ايفاء کند ؟ در آينده دور بهتر است که ارتش مصر به پادگان هاي خود برگردد و وظايف نظامي اش را انجام دهد ؛ ولي برخي از مردم مصر درباره نظام سياسي جديد که در آينده تشکيل خواهد شد ، نگران خواهند شد و چه بسا ترجيح مي دهند از ارتش براي جلوگيري از وقوع تغييرات احتمالي منفي حمايت کنند.