اخبار جهان

خبرگزاري آريا- اجلاس سران کشورهاي عضو اتحاديه عرب که قرار بود 29 مارس در بغداد تشکيل شود به دليل اعمال نفوذ عربستان و برخي کشورهاي حوزه خليج فارس لغو شد.
به گزارش خبرگزاري آريا به نقل از پرس تي وي، اتحاديه عرب در نشست سران اين کشورها در سال 2009 در قاهره، مقرر داشت تا نشست آينده سران کشورهاي عربي دربغداد تشکيل شود.
از آن زمان، دولت عراق بيش از 400 ميليون دلار براي تهيه مقدمات برگزاري اين اجلاس مهم عربي، هزينه کرد.
پس از رخدادهاي اخير منطقه به ويژه حوادث بحرين وشرق عربستان وموضع گيري برخي دولتمردان ومراجع تقليد در حمايت از مردم مظلوم بحرين، کشورهاي حوزه خليج فارس تصميم خود را براي لغو اجلاس سران در عراق، عملي کردند.
عربستان وساير کشورهاي حوزه خليج فارس مدعي هستند که عراق به دليل نا امني­هاي موجود نمي تواند ميزباني اجلاس سران کشورهاي عرب را به­عهده گيرد.
اين درحالي است که رهبران عراق بارها تاکيد کرده­اند، اين کشور هم­اکنون از همه کشورهاي عرب منطقه امن تر است ومي تواند از عهده بر گزاري اجلاس سران اتحاديه عرب برآيد.
اما واقع امر اين است که نگاه کشورهاي عضو شوراي همکاري خليج فارس به ساختار جديد عراق، يک نگاه کاملا قوميتي وطايفه­اي است.
عراق درطول حکومت رژيم سابق بعث دو بار در سال­هاي 1979 و 1990 ميلادي، ميزباني اجلاس سران کشورهاي عربي را به عهده داشت، اما پس از سرنگوني رژيم صدام در سال 2003، نگاه سران کشورهاي عضو شوراي همکاري خليج فارس تغيير کرد.
ديدگاه سران کشورهاي عضو شوراي همکاري خليج فارس اين است که چون رئيس جمهوري عراق کرد زبان و نخست وزير نيز شيعه مذهب است، اين کشور از چرخه کشورهاي عربي خارج شده است.
اين نگاه برخاسته از تفکرات دوران جاهلي اعراب است که همچنان در ذهن برخي سران عرب به­ويژه سران کشورهاي حوزه خليج فارس باقي مانده است.
عراق که در دوران رژيم صدام مزاحمت هاي زيادي براي کشورهاي همسايه خود ايجاد کرد به دليل دادن شعارهاي قوميتي و پان عربيستي همواره مورد توجه سران کشورهاي حوزه خليح فارس قرار داشت.
به رغم حمله نظامي عراق به کويت در سال 1990، سران کشورهاي حوزه خليج فارس ترجيح مي دادند که صدام حسين همچنان در راس قدرت عراق باقي بماند.
هنگامي که جرج بوش پدر در سال 1991 در جريان آزاد سازي کويت از اشغال ارتش عراق قصد داشت صدام حسين را مورد حمله هوائي قراردهد، ملک فهد بن عبدالعزيز، پادشاه وقت عربستان با اين تصميم به شدت مخالفت کرد.
اعتقاد عربستان و ساير رهبران کشورهاي حوزه خليج فارس اين بود که وجود صدام حسين ضعيف ومهار شده، بهتر از اين است که توازن قوا در منطقه به سود جمهوري اسلامي تغيير کند.
لذا صدام حسين با اين که آسيب­هاي زيادي به کويت وساير کشورهاي حوزه خليج فارس وارد کرده بود، اما با پشتيباني عربستان از سال 1991 تا سال 2003 برعراق حکومت کرد.
پس از سرنگوني رژيم صدام در مارس 2003 ، عربستان و برخي کشورهاي حوزه خليج فارس از رهگذر اعزام تروريست­ها­ي سلفي به عراق تلاش کردند تا از شکل­گيري نظام دموکراتيک و مردمي دراين کشورجلوگيري کنند.
هدف عربستان اين بود که اکثريت شيعه و کردهاي عراق قدرت را در اختيار نگيرند وعراق مانند گذشته توسط يک اقليت قوميت­گراي عرب اداره شود.
در اوائل سال 2010 که انتخابات پارلماني در عراق برگزار شد، عربستان سعودي بيش از يک ميليارد دلاربراي پيروزي يک طيف عراقي قوميت گرا هزينه کرد.
علاوه بر آن رسانه­هاي قدرتمند عربستان تبليغات وسيعي را به سود اين طيف ،سازمان دهي کردند تا اکثريت شيعه وکرد در رقابت هاي انتخاباتي پيروز نشوند.
همين وضعيت نيز در لبنان وجود داشت؛ عربستان و ساير کشورهاي حوزه خليج فارس به طور آشکار، جريان ضد مقاومت 14 مارس به رهبري سعد الحريري را از نظر مالي، سياسي و تبليغاتي پشتيباني کردند.
اما عربستان با وجود هزينه­هاي سنگين مالي و تبليغاتي، موفقيت چنداني براي اعمال نفوذ در عراق و لبنان به دست نياورد وبا شکست مواجه شد.
از آن زمان که عراق با تکيه بر نتايج انتخابات سال 2010 پارلماني، دولت خود را تعيين کرد، کشورهاي حوزه خليج فارس مخالفت آشکار خود را با انتخاب جلال طالباني به عنوان رئيس، نوري المالکي به عنوان نخست وزير وهوشيار زيباري به عنوان وزير خارجه اعلام کرده­اند.
گزارش رسانه­هاي عربي نشان مي­دهد که 6 کشور حوزه خليج فارس مصمم هستند تا زماني که دولت ورياست جمهوري در اختيار شيعيان و کردها قرار دارد، از هر ابزاري براي انزواي عراق استفاده کنند.
لذا در آخرين نشست وزراي خارجه کشورهاي عضو اتحاديه عرب، کشورهاي حوزه خليج فارس بر ضرورت لغو اجلاس سران در بغداد تاکيد کردند.
اين شش کشور تهديد کردند که اگر اين اجلاس در عراق تشکيل شود پرداخت حق عضويت خود را در اتحاديه عرب به تعويق خواهند انداخت.
عربستان ، کويت ، قطر وامارات 80 در صد از مجموع بودجه سالانه اتحاديه عرب را که بالغ بر يک ميليارد دلار است، پرداخت مي کنند، لذا قطع کمک­هاي مالي اين کشورها به اتحاديه عرب به فرو پاشي اين نهاد منطقه­اي منجر خواهد شد.
اتحاديه عرب در 22 مارس سال 1945 با شرکت عراق، يمن، مصر، لبنان، سوريه، اردن وعربستان شکل گرفت و مقر آن در حال حاضر در قاهره است.
به نظر مي رسد عراق براي مقابله با توطئه عربستان و ساير کشورهاي حوزه خليج فارس و به عنوان اعتراض نسبت به لغو نشست سران عرب بايد از عضويت در اتحاديه عرب صرف­نظر کند و به يکي از نهادهاي منطقه­اي غير عربي بپيوندد.