مطالب علمی - پزشکی

محققان می گویند: آزار جسمی یا عاطفی در دوران کودکی، روند پیر شدن بدن را تسریع می سازد.   

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  به نقل از  بی بی سی نیوز ،  گروهی از محققان دانشگاه “براون” در این تحقیق، “تلومرها”را مورد مطالعه قرار دادند. آنان عنوان کردند قرار گرفتن در وضعیت  بدرفتاری در دوران کودکی سبب پیری زودرس سلول ها می شود.
محققین می گویند کودکانی که در دوران کودکی مورد بدرفتاری جسمی و روحی قرار می گیرند پس از بلوغ بیش از دیگران در معرض خطر پیری زودرس سلولی قرار دارند.

به گفته محققان: آزارهای روحی دوران کودکی موجب کوچک شدن بخش هایی از کروموزم های مسئول سلامت سلولی می شوند و در نتیجه در دوران بلوغ سلول ها در معرض پیری زودرس قرار می گیرند.

بررسی های دی ان ای ۳۱ فرد بالغ نشان می دهد، آن گروهی که در کودکی مورد بدرفتاری قرار گرفته اند بخشی از کروموزم های مسئول سلامت سلولی آنان، کم حجم تر از سایرین بوده است.
تلومرها، بخشهای محافظتی کروموزوم ها هستند که دی.ان.ای سلول را پایدار نگه می دارند، اما طولشان با بالا رفتن سن کوتاه می شود.
محققان در این مطالعه متوجه شدند که تلومرهای ۳۱ نفر که در دوران کودکی مورد آزار قرار گرفته بودند، سریع تر کوتاه شدند که این امر روند پیر شدن سلول ها را تسریع می کند.
با این وجود محققان هشدار دادند که این مطالعه باید بر روی گروه بزرگتری بررسی شود.
تلومرها بخش های نسبتا کوتاه دی.ان.ای تخصص یافته هستند که در انتهای کروموزم ها قرار دارند.
تلومرها شبیه پوشش پلاستیکی انتهای بند کفش ها هستند که از ریش ریش شدن بند کفش جلوگیری می کنند.
دکتر “اودری تیرکا” از دانشگاه براون گفت: کوتاه تر شدن طول تلومر با پیر شدن و ابتلا به برخی از بیماری ها ارتباط دارد.
هر بار که سلول تقسیم می شود، تلومرهای آن کوتاه می شود و سلول به مرگ نزدیکتر می شود.
مطالعات قبلی نشان داده اند که کوتاه شدن طول تلومرها زمانی که در معرض سمومی مانند تابش اشعه یا دود سیگار قرار می گیرند سرعت بیشتری پیدا می کند.
این مطالعات همچنین نشان داده اند که مشکلات روانی و تنش نیز تاثیر مشابهی دارند.
مطالعه اخیر که به تازگی انجام شده، نشان می دهد که آسیب های روانی دوران کودکی می تواند مشکلات مشابهی را در سال های بعدی زندگی بوجود آورد.
محققان مطالعه خود را بر روی افرادی انجام دادند که با وجود اینکه در کودکی مورد آزار قرار گرفته بودند، اما سالم بودند و در حال حاضر یا در گذشته علائمی از اختلالات روانی نداشتند.
به گفته محققان، برای تعیین تاثیر دقیق تنش های دوران کودکی بر پیرشدن سلولی به تحقیقات بیشتری نیاز است.