نوروز مساوی با عید نیست
پنج شنبه 12 فروردین 1389 1:26 AM
|
نوروز تنها آیینی است كه با آغاز بهار، هماهنگ و هم زمان بوده، و با نو شدن سال، آغاز می شود، چون خورشید در نخستین روز بهار به نقطه اول حمل می رسد.
در روایتی از معصوم(ع) فصل بهار به رستاخیز انسانی تشبیه شده و آمده است: «اذا رایتم الربیع فاكثروا ذكر النشور، وقتی كه بهار را دیدید قیامت را بسیار به یاد آورید». جشن نوروز نمادی از سالگرد بیداری طبیعت از خواب زمستانی است كه به رستاخیز و حیات منتهی می شود. قرآن كریم می فرماید: «با دقت به آثار و نشانه های رحمت پروردگار بنگر، كه چگونه زمین را پس از مردن دوباره زنده می كند. همان خداوندی كه مردگان را بعد از مردن دوباره زنده می نماید. و اوست كه با قدرت ذاتی خود بر هر چیزی تواناست.» (روم.50) آری، نوروز كه آغاز فروردین و بهار است نشانه رویشی جدید و آفرینش و حیات گیاهان، درختان و حیوانات است. علامه مجلسی (ره) می فرماید: شروع فروردین كه با عید نوروز آغاز می شود باعث رشد بدن های حیوانات و زمینه زایش و رویش درختان و گیاهان است.(1) كه همه این ها نشانه قدرت خداوند سبحان است. با ظهور اسلام و گرایش ایرانیان به اسلام، نه تنها چالشی میان اسلام و آیین های ملی ایران- خصوصا نوروز- به وجود نیامد بلكه اسلام با آراسته كردن نوروز به دعا، نماز و با كمك به غنای محتوایی آن، رنگ و بویی تازه به آن داد و پیوندی مستحكم میان آن و ایران برقرار شد. اما در عصر پهلوی سران طاغوت برای رسیدن به اهداف ضد اسلامی خود تلاش كردند تا میان اسلام و ایران نوعی تقابل مصنوعی به وجود آورند و لذا تلاش كردند تا با دمیدن بر كوره خرافات و آتش پرستی، اسلام را عامل تباهی فرهنگ و تمدن ایران نشان داده و مردم را به سمت بعضی از مراسم خرافی در این ایام سوق دهند. چنان كه سیزده را نحس جلوه می دادند كه كمتر كسی در سیزده نوروز در خانه خود می ماند و همه به دشت و صحرا پناه می بردند. در این هنگام هم علمای بزرگی هم چون استاد شهید مطهری(ره) با گفتار و تالیف كتاب «خدمات متقابل اسلام و ایران» به مقابله با این گونه تبلیغات و شایعات برخاستند. علامه مجلسی (ره) می فرماید: شروع فروردین كه با عید نوروز آغاز می شود باعث رشد بدن های حیوانات و زمینه زایش و رویش درختان و گیاهان است. كه همه این ها نشانه قدرت خداوند سبحان است. عید در لغت عید در زبان فارسی به معنای «جشن» است. عید روز مباركی است كه مردم در آن جشن می گیرند و شادی می كنند و در این روز به همدیگر عیدی می دهند از قبیل: هدیه، پول، خلعت.» (2) این واژه در عربی برگرفته از كلمه «عود» به معنای بازگشت به پیروزی ها و راحتی های نخستین است. یكی از دلایلی كه بعضی از روزها را «عید» نامیده اند این است كه مردم در آن روزها با توبه، دعا و نیایش به سوی پروردگار متعال باز می گردند و خدای سبحان نیز مغفرت خود را شامل حال آنان می كند. |