ياد معاد و خدمت به خلق
پنج شنبه 24 اردیبهشت 1388 6:49 PM
رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) با اين همه اعتناي به معاد حتي يك لحظه از جامعه، خدمت به خلق خدا و رهبري آنان غفلت نورزيد؛ زيرا انزواى از جامعه و بريدن از مردم در اسلام نكوهيده است. از اين رو ميفرمود: اگر نهالي در دست يكي از شماست و اجل شما در آستانه فرا رسيدن است و ميتوانيد آن را بكاريد و بميريد، حتماً بكاريد كه پاداش خواهيد برد: «إن كان بيد أحدكم فسيلة فاستطاع أن يغرسها قبل أن تقوم السّاعة فليغرسها فإنّ له بذلك أجراً«﴿1﴾؛ يعني نبايد حتي در لحظات پاياني عمر بگوييم چرا درخت بكاريم و دست از عمران و آباداني زمين بكشيم. البته غرس درخت مثال است و مقصود هر كار سودمند به حال خلق و جامعه است.
1 ـ مستدرك الوسائل ج 13، 460
معاد در قرآن، ص 46.
محروم اون کسی هست که تو این فرصت محدود غافل بمونه...
ممکنه جهل عذر باشه ولی غفلت وباله
غفلت از خود، از حقیقت دنیا، از آخرت، از منازلی که در پیش داریم و غفلت از دشمنان قسم خورده ای که تو این مسیر دنبال ما هستند
و هم عن الاخره هم غافلون
