اخبار مجازی

زندگي ديني از منظر قرآن

خبرگزاري فارس: هدف از زندگي و سعادت دنيوي و اخروي انسان‌ها با دين پيوند خورده است. انسان جزئي از جهان آفرينش است و دستگاه آفرينش هر پديده‌اي از پديده‌هاي خود را به سوي كمال و رفع نواقص وجوديش رهبري مي نمايد.

به گزارش خبرنگار گروه "فضاي مجازي " خبرگزاري فارس، دين يك سلسله اعمال، آداب و رسوم بر پايه و بنياد خداشناسي است كه براي رسيدن به اهداف و مقاصد الهي كه خوشبختي و سعادت زندگي دنيوي و اخروي انسان ها را تضمين مي كند. دين مجموعه قوانين و دستوراتي است كه در آن تمامي حقوق بشر رعايت شده و در آن همه انسان ها برابر و برادرند. رعايت اصول ديني، جامعه اي ايده آل را براي بشريت ايجاد مي كند.

كامل‌ترين و جامع‌ترين دين در جهان، دين مبين اسلام بوده كه توسط پيامبر عظيم الشأن اسلام، حضرت محمد (ص) نشر يافته است. اعتقاد به دين در تمامي انسان‌ها فطري بوده و اين اعتقاد سابقه‌اي بلند تاريخي دارد.

انسان‌هاي اوليه كه در عهد اساطير زندگي مي‌كرده‌اند در جهان با پديده‌ها و حوادثي رو به رو مي‌شدند مانند روح، حالات روحي، حوادث آسماني و حوادث عمومي مانند زلزله، توفان، وبا و طاعون. منشأ و مبدأ همه اين حوادث و حالات را به خداي جهان نسبت مي‌دادند و در حوادث سخت به مهر و رحمتش اميد داشته و همواره سعي مي‌كردند با انجام كارهايي نيك از خشم و غضب خداوند به دور باشند.‏

هدف از زندگي و سعادت دنيوي و اخروي انسان‌ها با دين پيوند خورده است. انسان جزئي از جهان آفرينش است و دستگاه آفرينش هر پديده‌اي از پديده‌هاي خود را به سوي كمال و رفع نواقص وجوديش رهبري مي نمايد. بنابراين انسان نيز با استفاده از تجهيزات مخصوص، نواقص وجودي خود را رفع نموده و سعي مي كند به سعادت و كمال خود برسد. البته روشن است مقتضاي تجهيزات وي، زندگي اجتماعي و حيات دسته جمعي با يك سري آيين و قوانين الهي و معنوي است.‏قرآن كريم نشان مي‌دهد كه حيات انساني حياتي است جاوداني كه با مرگ قطع نمي شود و در نتيجه بايد روشي را در زندگي اتخاذ نمايد كه هم به درد اين دنيا و هم به درد جهان آخرت بخورد، راهي را برود كه او را به سر منزل سعادت دنيا و آخرت برساند، اين روش همان است كه قرآن به نام دين مي نامد و اين روش همان روش خواهد بود كه از نيروي عمومي و اقتضاي كلي دستگاه آفرينش الهام و سرچشمه مي گيرد. دين از نظر منطق قرآن يك روش زندگي اجتماعي است كه انسان اجتماعي به منظور تأمين سعادت زندگي اتخاذ نموده باشد.البته نظر به اينكه زندگي انسان محدود به اين جهان پيش از مرگ نيست اين روش بايد هم مشتمل بر قوانين و مقرراتي بوده باشد كه اعمال و اجراي آنها سعادت و خوشبختي دنيوي انسان تأمين شود و هم مشتمل بر يك سلسله عقايد و اخلاق و عبادات است كه سعادت آخرت را تضمين مي نمايد و نظر به اينكه حيات انسان يك حيات متصل است هرگز اين دو جنبه دنيوي و اخروي از همديگر جدا نمي شوند.
‏
اساس دين بايد همان دستگاه واقعي آفرينش قرار گيرد نه اميال و عواطف بي بند و بار انساني. يعني آنچه خلقت و آفرينش انساني از حوايج و نيازمندي ها وجود دارد و براي رفع آنها با تجهيزاتي مجهز شده است در دين كه يك روش اجتماعي است دفع آنها به طور عادلانه در نظر گرفته شده است. به نظر قرآن كريم بايد در جامعه انساني مقتضي حق اجرا شود نه مقتضاي عواطف مردم يك نفر يا يك نفر فرمانرواي مطلق. از اينجاست كه اسلام معتقد است كه در جامعه بايد حقوق واقعي فرد فرد بدون استثناء مراعات شود ولي روش هاي استبدادي معتقدند كه بايد در جامعه خواسته هاي يك فرمانروا اجرا گردد و روش هاي مختلف دموكراسي، خواسته اكثريت جماعت را مقياس قرار داده و خواسته اقليت را بي ارزش قرار داده و الغا مي‌نمايد. بنابراين بهترين روش براي خوشبختي و سعادت كل جامعه روش ديني و الهي است.‏
انتهاي پيام/ك