تاریخ تحلیلی اسلام

راه امن شد  

سه روز رسولخدا صلى الله علیه و آله در غار ماند و در این سه‏روز مشرکین قریش جاهائى را که احتمال میدادند پیغمبر خدابدانجا رفته باشد زیر پا گذاردند و چون اثرى از آنحضرت‏نیافتند تدریجا مایوس شده و موقتا از جستجو و تفحص منصرف‏شدند اما جایزه بسیار بزرگى براى کسى که محمد را بیابدتعیین کردند و آن جایزه‏«صد شتر»بود،و راستى هم براى‏اعراب آنزمان که همه ثروت و سرمایه‏شان در شتر خلاصه میشدجایزه بسیار بزرگى بود (1) .
یاس مشرکین از یافتن محمد صلى الله علیه و آله سبب شدکه راهها امن شود و پیغمبر خدا طبق طرح قبلى بتواند از غاربیرون آمده و به سوى مدینه حرکت کند.
چنانچه قبلا اشاره شد براى اینکار به دو چیز احتیاج داشتندیکى مرکب و دیگرى راهنما و دلیل راه،که آنها را حتى‏المقدور از بیراهه ببرد،مطابق آنچه‏«سیوطى‏»در کتاب‏«درالمنثور»از ابن مردویه و دیگران نقل کرده على علیه السلام‏اینکارها را انجام داد و سه شتر براى آنها خریدارى کرده ودلیل راهى نیز براى ایشان اجیر کرد و روز سوم آنها را بر در غارآورد و رسولخدا صلى الله علیه و آله بدین ترتیب بسوى مدینه‏حرکت کرد،و مطابق نقل ابن هشام و دیگران ابو بکر قبلا سه‏شتر براى انجام این منظور آماده کرده بود و شخصى را هم بنام‏عبد الله بن ارقط(یا اریقط)-که خود از مشرکین بود-ولى بخاطراینکه مورد سوء ظن قرار نگیرد او را-اجیر کردند،و دختر ابو بکر«اسماء»نیز براى ایشان آذوقه آورد.
اما همگى اینان با مختصر اختلافى نوشته‏اند:هنگامى که‏رسولخدا صلى الله علیه و آله خواست‏حرکت کند ابو بکر یاعبد الله ابن ارقط شتر را پیش آوردند که آن حضرت سوار شودولى رسولخدا صلى الله علیه و آله از سوار شدن خوددارى کرد وفرمود شترى را که از آن من نیست‏سوار نمى‏شوم و بالاخره پس‏از مذاکره رسولخدا صلى الله علیه و آله آن شتر را از ابو بکرخریدارى کرد و آنگاه سوار آن شتر شد و براه افتادند.
----------------------------------
1-جالب این است که در پاره‏اى از روایات اهل سنت آمده که قریش براى
-دستگیرى ابو بکر نیز یکصد شتر جایزه تعیین کردند...
ولى بگفته اسکافى معتزلى(بر طبق نقل ابن ابى الحدید در شرح نهج البلاغه-ج 13ص 269) مجعول بودن اینگونه روایات روشن است،زیرا قریش نسبت‏به ابو بکرهیچگونه حساسیتى نداشتند که حاضر شوند صد شتر براى دستگیرى او بدهند،وهیچگاه در این حد از اهمیت قرار نداشت که آن مردم مال دوست‏بخیل براى‏دستگیرى او حاضر شوند چنین بهاى عظیمى را بپردازند...