تاریخ تحلیلی اسلام

دعائى که رسول خدا(ص)هنگام حرکت‏به سوى غار ثور خواند

در پاره‏اى از روایات آمده که چون رسول خدا(ص)
خواست‏به سوى مدینه هجرت کند این دعا را خواند:
«الحمد لله الذی خلقنی و لم اک شیئا،اللهم اعنی على هول الدنیاو بوائق الدهر،و مصائب اللیالی و الایام اللهم اصحبنی فی سفری‏و اخلفنی فی اهلی و بارک لی فیما رزقتنی،و لک فذللنی،و على صالح‏خلقی فقومنی،و الیک رب فحببنی،و الى الناس فلا تکلنی.رب المستضعفین و انت ربی.
اعوذ بوجهک الکریم الذی اشرقت له السماوات و الارض،و کشفت‏به الظلمات و صلح علیه امر الاولین و الآخرین ان تحل علی غضبک،اوتنزل بی سخطک،اعوذ بک من زوال نعمتک و فجاة نقمتک،و تحول‏عافیتک و جمیع سخطک،لک العتبى عندی خیر ما استطعت،لا حول‏و لا قوة الا بک‏» (1) .
یعنى-ستایش خدائى را است که مرا آفرید آنگاه که هیچ نبودم،بار خدایامرا بر نگرانیهاى هول انگیز دنیا و حوادث ناگوار روزگار و پیش آمدهاى‏نگران کننده شبانه روزى کمکم کن، خدایا مرا در سفرم همراهى کن و درخاندانم جانشینى فرما،و در آنچه روزیم کرده‏اى برکت ده،و در برابر خویش‏افتاده‏گى‏ام ده،و بر اخلاق نیکم استوارى ده،و محبتم را به سوى خودت‏متوجه فرما،و کارم را بمردم وامگذار اى پروردگار ناتوانان که تنها توئى‏پروردگار من.
پناه میبرم به جلوه کریمانه‏ات که آسمانها و زمینها را روشن ساخته وتاریکیها بدان منکشف گشته و کار گذشتگان و آیندگان بدان اصلاح پذیرداز اینکه خشم تو مرا فراگیرد،یا غضب تو بر من فرو ریزد،بتو پناه میبرم ازاینکه نعمتت از من زائل گردد و انتقام تو بر من ناگهانى در آید و نعمتت رادگرگون سازد و از همه آنچه موجب خشم تو است.تو را است که مرا مورد عتاب و مؤاخذه قرار دهى بدانچه توان آنرا دارم و قدرت و نیروئى جز بوسیله‏تو نیست.
-----------------------------------
1-سیرة النبویة ابن کثیر-ج 2 ص 234.