تاریخ تحلیلی اسلام

پس از هجرت بحبشه

مهاجران در حبشه سکونت کرده و دور از آنهمه آزار وشکنجه‏اى که در مکه بجرم پذیرفتن حق و ایمان بخدا و پیغمبر اومیدیدند زندگى آرام و بى سر و صدائى را در محیطى امن شروع‏کردند،اگر چه هجرت از وطن مالوف و دست کشیدن از خانه وزندگى و کسب و کار براى آنها دشوار و سخت‏بود ولى در برابرآنهمه آزار و شکنجه و ناسزا و تمسخر و محرومیتهاى دیگرى که‏در مکه داشتند این سختیها بحساب نمى‏آمد تا چه رسد که آنهارا غمناک و متاثر سازد.
از آنسو مشرکین مکه که از ماجرا مطلع شده و دیدندمسلمانان از چنگالشان فرار کرده و در حبشه بخوشى و آسایش‏بسر مى‏برند در صدد برآمدند تا بهر ترتیبى شده بلکه بتوانند آنها رابمکه باز گردانده و بدین ترتیب از مهاجرت افراد دیگر جلوگیرى‏کرده و ضمنا از انتشار اسلام بسایر نقاط و کشورها-که از آن‏بیمناک بودند-ممانعت‏بعمل آورند.
بهمین منظور انجمنى تشکیل داده و قرار شد دو نفر را به‏نمایندگى از طرف خود بنزد نجاشى بفرستند و هدایائى هم درنظر گرفتند که بهمراه آندو براى وى ارسال دارند و از او بخواهندافراد مزبور را هر چه زودتر بمکه باز گرداند.
این دو نفرى را که انتخاب کردند یکى عمرو بن عاص ودیگرى عمارة بن ولید (1) بود،عمرو بن عاص به زیرکى و سخنورى‏و شیطنت معروف بود و عمارة بن ولید یکى از رشیدترین وزیباترین جوانان مکه و شخص شاعر و جنگجوئى بوده،و چون‏خواستند حرکت کنند عمرو بن عاص همسر خود را نیز با خود برد-و شاید هم روى درخواست‏خود آن زن،عمرو بن عاص او رابهمراه خود برده-.
اینان به جده آمده و چون سوار کشتى شدند مقدارى شراب‏نوشیدند و در حال مستى عمارة بعمرو بن عاص گفت:به زنت‏بگو مرا ببوسد،عمرو عاص از اینکار خوددارى کرد،و عمارة نیزدر صدد بر آمد تا عمرو عاص را بدریا انداخته غرق کند و با همسراو در آمیزد،و بدین منظور هنگامى که عمرو عاص بى‏خبر ازمنظور او بکنار کشتى آمده بود و امواج دریا را تماشا میکرد ازپشت‏سر او را حرکت داد و بدریا انداخت ولى عمرو عاص باچابکى خود را بطناب کشتى آویزان کرد و بکمک کارکنان‏کشتى و مسافران دیگر خود را از سقوط در دریا نجات داد-و هیچ‏بعید نیست تمام این جریانات طبق نقشه همان زن و دسیسه‏اى‏که او داشته و عمارة را به اجراى آن وادار کرده انجام شده باشدو بهر ترتیب که بود عمرو عاص نجات یافت ولى روى زیرکى وسیاستى که داشت این جریان را حمل بر شوخى کرده و چنانچه‏عمارة مدعى شده بود که غرضى جز شوخى نداشتم عمرو عاص باخنده ماجرا را برگزار کرد اما کینه او را در دل گرفت تا درفرصت مناسبى این عمل او را تلافى کند و انتقام خود را بگیرد.
-----------------------------------------
1- در سیره ابن هشام بجاى عمارة،عبد الله بن ابی ربیعة را ذکر کرده ولى ما از روى تفسیرمجمع و تاریخ یعقوبى و کتابهاى دیگر نقل کردیم،و برخى هم مانند ابن کثیر در کتاب سیره خود احتمال داده‏اند ماجراى عمارة در سفر دیگرى که پس از جنگ بدر با عمرو عاص‏به حبشه رفته‏اند اتفاق افتاده باشد.