تاریخ تحلیلی اسلام

سبقت اسلام على علیه السلام و خدیجه و زید بن حارثه‏ امرى طبیعى بوده

با توجه به روایاتى که درباره تربیت على علیه السلام دردامان رسول خدا(ص)و ورود آن حضرت بخانه پیغمبر(ص)درکودکى-چنانچه در حدیث ابن اسحاق بود-بنظر مى‏رسد که‏ایمان خدیجه و على علیه السلام و زید بن حارثه که در نخستین‏روزهاى بعثت در خانه رسول خدا(ص)بودند،و هر سه آنهاکمال علاقه را به آن حضرت داشته و شیفته کمالات و صداقت‏و درستى او بوده‏اند،امرى طبیعى بنظر مى‏رسد،و بخصوص با توجه به اینکه علاقه آنها به رسول خدا(ص)طرفینى بوده وهمانگونه که آنها به بزرگ خانه و ولى نعمت‏خویش علاقه‏داشتند آن حضرت نیز نسبت به آنها علاقه‏مند بود،و به ویژه‏نسبت به على علیه السلام و خدیجة،و کمتر حادثه و اتفاق‏کوچک یا بزرگى براى آنحضرت اتفاق مى‏افتاد که همسرگرامى خود یعنى خدیجه،و عموزاده و خانه‏زاد خود یعنى على‏علیه السلام را که همچون فرزندى دلسوز و گوش بفرمان در کناراو زندگى مى‏کرد در جریان آن حادثه قرار ندهد و درد دل خود ویا ماموریت‏خطیر و الهى خود را به آنها نگوید و اگر موظف به‏دعوت آنها بود از ایشان کتمان کند،و این مطلبى است که براى‏یک شخص مطلع و باخبر از تاریخ اسلام و سیره رسول اکرم‏پوشیده و مخفى نیست.
و از اینرو داستان سبقت ایمان خدیجه و على علیه السلام وزید بن حارثه به آن حضرت امرى طبیعى و عادى بنظر مى‏رسد ونیازى به ذکر دلیل و برهان زیادى ندارد،و اما مسئله سبقت‏ایمان دیگران-که ارتباطى نزدیکتر به آن حضرت نداشتند-نیازبه ذکر دلیل و اقامه برهان دارد،و بدین ترتیب ما در اینجا نیازى‏به اتلاف وقت و تحقیق بیشترى نداریم.
و بنظر نگارنده همین مقدار براى اثبات مطلب از نظر علما ودانشمندان و سیره نویسان کافى است و بهتر است اکنون بسراغ مطلب دیگرى برویم و وقت‏شریف خود و شما را براى ذکرروایات و سخنان مخالف که تعداد اندکى هم بیشتر نیست،وراویان و گویندگان آنها نیز عموما کسانى هستند که عداوت ودشمنیشان با علویون و خاندان امیر المؤمنین،آشکار بود وغرض ورزى و ساختگى و جعلى بودن آنها براى اهل روایت وحدیث روشن است نگیریم،و براى صدق مدعاى ما خوب است‏به همان کتاب الفصول المختارة شیخ مفید که آن روایات وسخنان را دقیقا یکى پس از دیگرى موشکافى و بررسى کرده است‏مراجعه نمائید. (1)
-------------------------------------------------------
1- و اگر به کتاب مذکور دسترسى ندارید،قسمت عمده آن را مرحوم مجلسى دربحار الانوار-ج 28-ص 263 تا 287 نقل کرده،بدانجا مراجعه نمائید.