تاریخ تحلیلی اسلام

زندگى اجتماعى و سفرها و برخوردها

چنانچه از روى همرفته روایات و تواریخ اسلامى بدست‏مى‏آید از همان اوائل ورود محمد(ص) بخانه ابو طالب زندگى‏اجتماعى و برخورد و ورود آنحضرت در اجتماع شروع مى‏شود،زیرا چنانچه مشهور است در همان سال نهم زندگى‏رسولخدا(ص)نخستین سفر آنحضرت بشام و برخورد با بحیراى‏راهب اتفاق افتاده،و سپس به ترتیب‏«داستان چوپانى کردن‏»وشرکت در«حلف الفضول‏»و احیانا برخى از جنگها شروع‏مى‏شود،و ما قبل از نقل داستان بحیرا و نخستین سفر رسول‏خدا(ص)ناگزیر از تذکر و توضیح یک مطلب هستیم،و آن تذکر این مطلب است که قریش در آنروزگار براى ادامه زندگى‏نیاز شدیدى به تجارت و مسافرت به شام و یمن داشتند و تابستان‏که هوا گرم بود به شام مى‏رفتند و زمستان به یمن،و به تعبیر قرآن‏کریم «رحلة الشتاء و الصیف‏» داشتند.و چنانچه پیش از این‏گفته شد پدر آنحضرت یعنى عبد الله بن عبد المطلب هم در یکى‏از همان سفرهاى تجارتى که بشام رفته بود در مراجعت در یثرب‏بیمار شد و همانجا از دنیا رفت.و ابو طالب هم با اینکه سیادت وریاست بر بنى هاشم داشت و از بزرگان قریش بشمار مى‏رفت،ولى از نظر زندگى فقیر بود و همچون برخى از برادران دیگر خودمانند عباس بن عبد المطلب ثروتمند نبود،و از همین رو براى‏تامین زندگى خانواده پر عائله‏اى که داشت ناچار به چنین‏سفرهائى بود.و این حدیث را یعقوبى و دیگران ازامیر المؤمنین(ع)روایت کرده‏اند که مى‏فرمود:
«ابى ساد فقیرا و ما ساد فقیر قبله‏»
پدرم با فقرى که داشت‏سیادت کرد،و پیش از وى فقیرى‏سیادت نکرد.
و این هم عبارت خود یعقوبى است که قبل از این حدیث‏گفته:
«و کان ابو طالب سیدا شریفا مطاعا مهیبا مع املاقه‏» (1) .
یعنى ابو طالب با اینکه فقیر بود بزرگى شریف بود که‏فرمانش مطاع و داراى هیبت و عظمت بود.
---------------------------
1-تاریخ یعقوبى ج 2 ص 9.