تاریخ تحلیلی اسلام

در چند جا از کتابهاى حدیثى و تاریخى مانند کافى ومناقب ابن شهر آشوب و کتاب عدد (1) و برخى دیگر از کتابهاى اهل‏سنت نیز دیده مى‏شود که گفته‏اند:زمان حمل در یکى از ایام تشریق-یعنى یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ماه حج-انجام شده وروى این جهت گفته‏اند: شاید قول به اینکه ولادت در ماه‏رمضان بوده صحیح‏تر باشد،چون مدت حمل بطور طبیعى انجام‏شده و اعجازى در اینباره نقل نشده و کمتر یا بیشتر از نه ماه نبوده‏است و روى حساب فاصله مدت حمل تا نه ماه باید ولادت درماه رمضان بوده باشد.
ولى پاسخ این اشکال را مرحوم شهید و مجلسى‏«ره‏»ودیگران به اینگونه داده‏اند که این تاریخ روى حساب‏«نسى‏ء»
است که در زمان جاهلیت انجام مى‏دادند،و خلاصه معناى‏«نسى‏ء»با تفسیرهاى مختلفى که از آن شده این بوده است که‏آنها روى اغراض و هدفهاى نامشروع و نادرستى که داشتند طبق‏دلخواه بزرگانشان ماههاى حرام را-که یکى از آنها ماه ذى حجه‏بوده-پس و پیش و جلو و عقب مى‏انداختند،و بجاى ماه حرام‏اصلى و واقعى،ماه دیگرى را بصورت قراردادى براى خود ماه‏حرام قرار میدادند،و اعمال حج را بجاى ذى حجه در آن ماه‏دلخواه خود انجام مى‏دادند،که قرآن کریم این عمل را«زیاده‏در کفر»نامیده و نادرست‏خوانده،آنجا که فرماید:
انما النسى‏ء زیادة فی الکفر یضل به الذین کفروا یحلونه‏عاما و یحرمونه عاما لیواطئوا عدة ما حرم الله فیحلوا ما حرم الله،زین لهم سوء اعمالهم و الله لا یهدى القوم الکافرین (2) و روى این حساب حج در آن سال در ماه جمادى الآخرة بوده‏چنانچه حمل نیز در آنسال در همان ماه بوده همانگونه که دربرخى از روایات آمده-مانند روایت کتاب اقبال که دربحار الانوار نقل شده- (3) و برخى از نویسندگان احتمال دیگرى نیز داده و گفته‏اند:
اعراب در دو موقع حج مى‏کرده‏اند یکى در موقع ذى الحجة ودیگرى در ماه رجب،و تمام اعمال حج را در این دو فصل انجام‏مى‏دادند،و بنابر این ممکن است منظور از ایام تشریق، (یازدهم‏و دوازدهم و سیزدهم)ماه رجب باشد که در اینصورت تا هفدهم‏ربیع الاول هشت ماه و اندى مى‏شود. (4)
----------------------------------
1-بحار الانوار ج 15 ص 254-250.
2-سوره توبه آیه 37 یعنى‏«نسى‏ء»افزایش در کفر است که کافرانرا بجهل و گمراهى‏کشد سالى ماه حرام را حلال مى‏شمرند و سالى دیگر حرام تا ماههائى را که خدا حرام‏کرده پایمال کنند و حرام خدا را حلال گردانند،اعمال زشت آنها در نظرشان جلوه کرده وخدا مردمان کافر را هدایت نخواهد کرد.
3-بحار الانوار ج 15 ص 251.
4-فروغ ابدیت ج 1 ص 125.