مهمتر از حفظ جان

به حفظ بیت‌المال بیشتر از حفظ جان خود اهمیت می‌‌داد. خاطره‌ای را در این ارتباط دارم و آن این که یکبار ساعتی را از اداره نمی‌دانم برای چه به منزل آورده بود. تا دیدمش گفتم این ساعت چقدر زیباست، شهید تا این عبارت را از زبان من شنید زود آن را داخل کیفش گذاشت و گفت: مبادا برای تصاحبش وسوسه شویم و دیگر آن را نشانم نداد. لذا عمده هم و غمش این بود که نه تنها اموال بیت‌المال ابطال و هدم نگردد بلکه در مسیر غیرضروری نیز مصرف نشود. اگر دوستی کادویی، برایش هدیه می‌آورد، بسیار دقیق جستجو می‌کرد که بداند منبع تامین ‌هزینه آن از کجا بوده است. اگر احساس می‌کرد که از پول بیت‌المال تهیه شده بی رودربایستی پس می‌‌داد و همه، این اخلاق صیاد را می‌‌دانستند. معتقد بود و می‌گفت فردای قیامت همه این اموال زبان می‌گشایند و سوءاستفاده کنندگان از بیت‌المال را رسوا می‌کنند.

همسر شهید علی صیاد شیرازی