آفات گیاهی

زوال گلابی   Decline Pear
بیماریهای خطرناک گلابی است که موجب زیان به میوه،توقف رشد و مرگ درختان گلابی پیوند شده روی پایه های حساس می شود. به سبب مشکل بودن تشخیص بیماری مناطق انتشار آن به طور کامل شناسایی نشده است ولی از آمریکا، اروپا، استرالیا و اسرائیل گزارش شده است.
علائم:
 سه نشانه اصلی در این بیماری دیده می شود: زوال سریع، زوال تدریجی و قرمز شدن برگها که گاهی همراه با پیچیدگی برگ است هیچ یک از نشانه های مذکور برای تشخیص اطمینان بخش نیست و برای تشخیص قطعی بایستی از آزمونهای الایزا، میکروسکوپ الکترونی، میکروسکوپ فلورسنس و انتقال با پیوند به گیاه معرف استفاده کرد.در زوال سریع که بیشتر در تابستان یا پائیز رخ می دهد، در خلال چند روز یا چند هفته درخت ناگهان پژمرده و می میرد.هنگامی که درخت در تنش گرمایی یا هوای خشک باشد بیماری بیشتر دیده می شود. درمحل اتصال پیوندک به پایه(خصوصاً پایه های شرقی) یک خط مشخص قهوه ای دیده می شود.زوال تدریجی عبارت از ضعف پیش رونده درخت که شدت آن فرق می کند وقتی زوال تدریجی رخ می دهد رشد شاخه های انتهایی کم و یا به کلی متوقف می شود: برگها تعدادشان کاهش یافته، کوچک، چرمی و سبز کم رنگ شده و حاشیه آنها به سمت بالا برمی گردد درخت بعد از ابتلا ممکن است سالها ادامه حیات دهد ویا طی چند سال از پای درآید. قرمز شدن شاخساره در اواخر تابستان و در پائیز، حالت ملایم زوال تدریجی است که در درختان پیوند شده روی پایه های متحمل تر بروز می کند. میزان محصول و اندازه میوه کاهش می یابد بعضی مواقع برگهای قرمز شده پیچ می خورند در این حالت انتهای برگها به سمت پائین می پیچد و لبه ها در طولی به سمت بالا برمی گردند. برگ درختان آلوده زودتر از درختان سالم خزان می کنند.
عامل بیماری:
 یک شبه مایکوپلاسما Mycoplasma Like Organism (Phytoplasma=(MLO است که تاکنون موفق به کشت آن در شرایط آزمایشگاهی نشده اند.این ارگانیسم فاقد اسپور، بدون دیواره سلولی و غیر متحرک است به شکل کروی تا رشته ای است که شکل رشته ای آن در اوایل فصل در مراحل اولیه بیماری دیده می شود و به آنتی بیوتیک پنی سیلین مقاوم است(به خاطر عدم وجود دیواره سلولی).آلودگیهای شبه مایکوپلاسمایی در بافت های گیاهی عموماً با تولید و تجمع بافت پینه ای(Callose)همراه است که پیدایش این پدیده در سلولهای آبکشی موجب پدید آمدن نوعی فلورسانت غیر عادی می شود که در شناسایی MLO بسیار مؤثر است مشاهده پدیده فوق به دو صورت امکان پذیر است
 1- از دمبرگ آلوده گیاه مقطع گیری نموده و برشهای بسیار نازک از آن تهیه می شود(بوسیله میکروتوم)و سپس با رنگ آنیلین بلو رنگ آمیزی و در زیر نورw 200جیوه، حالت فلورسان بافت پینه ای را دید.
 2- می توان برشهای مذکور را با محلول از سافرانین به مدت 5 دقیقه رنگ آمیزی کرد و سپس با استفاده از میکروسکوپ معمولی با نور شفاف یا نور پلاریزه حالت فلورسان بافت پینه ای را مشاهده نمود.
 چرخه بیماری:
عامل زوال گلابی با پیوند منتقل می شود ولی با بذر منتقل نمی شود و به طور طبیعی با پسیل گلابی(Psylla pyricola) منتقل می شود پسیل گلابی پس از چند دقیقه تغذیه از گیاه بیمار، برای تمام عمر می تواند بیماری را منتقل کند. علائم بیماری بعد از تغذیه حشره و انتقال عامل در همان سال یا سال بعد بروز می کند در درختان پیرتر دوره کمون بیماری طولانی تر است پسیل گلابی هر سال 5-3 نسل دارد و به شکل حشره کامل زمستانگذرانی می کند. در اواخر پائیز و اوایل زمستان وقتی حرکت مواد در آوندهای آبکش تحلیل می رود. عامل بیماری نیز در تنه درختان در زمستان از بین می رود در اوایل بهار دوباره MLO از ریشه درخت بالا می آید و تنه را در محل تماس با آوندهای چوبی اشغال می کند و برای تمام سال در آنجا می ماند، اشغال دوباره تنه در سالهای اولیه آلودگی هر ساله روی می دهد ولی با افزایش سن درخت این نظم به هم می خورد. بقای آلودگی در درختان گلابی بیمار پیوند شده روی پایه Pyrus Communis ، از طریق ریشه است.
مبارزه:
 1ـ برای احداث باغهای جدید،انتخاب درختان سالم بسیار مهم است
 2ـ درختان بیمار در نهالستان و تا 5 سال بعد از کاشت در محل اصلی باید از بین برده شوند.
3ـ تزریق تتراسایکلین به تنه درختان بیمار در فاصله برداشت میوه تا خزان برگها علائم بیماری را به طور موقتی از بین می برد، این تزریق هر سال باید تکرار شود این روش مبارزه قطعی با بیماری نیست چرا که آنتی بیوتیک در حد لازم به ریشه ها نمی رسد.
 4ـ بهترین روش کاهش خسارت بالقوه بیماری زوال گلابی استفاده از پایه های مقاوم یا متحمل به بیماری است مقاوم ترین پایه ها: نهالهای بذری Pyrus Betulaefolia ، به دو رقم دو آنژو، بارتلت، اولدهام و هیبریدهای اولدهام × فارمینگ دایل هستند.