دانش مي تواند به نادان،دانايي! ببخشد.دانش مي تواند درون  ِ زشت  را پنهان كند و زيبا جلوه دهد.

دانش مي تواند درون ِ تهي را پر كند!

دانش به نادان اطمينان مي دهد،او را آرام مي كند.

نادان نادان مي ماند و از دانش خود لذت مي برد.

نادان نادان است،هر چند درونش را با دانش پر كرده باشد.زشت زشت است،هر چند با دانش خود را

زيبا كند.

اي نور!

تو عامل همه ي توهماتي

تو تاريكي را از نظرها پنهان مي كني

تو زشتي ها را زيبا جلوه مي دهي

تو عامل نابرابري ها هستي

همه چيز برابرند،

ولي وقتي تو مي آيي همه چيز نابرابر مي شوند.

تو چشم ها را كور مي كني

تو زشت! را زيبا جلوه مي دهي

وقتي تو ميايي تاريكي جايش را به رنگ ها مي دهد

و رنگ ها مي آيند و خيال پردازي شروع مي شود

تو عامل همه ي توهماتي.