آيت‌الله جوادي آملي در ديدار آيت الله دري نجف آبادي نماينده ولي فقيه در استان مرکزي و امام جمعه اراک، شعباني فرد استاندار مرکزي و هيات همراه با انتقاد از طرح مكتب ايراني گفت: در گذشته ايران، مکتب ايراني هيچ وقت کارساز نبوده است.

به گزارش ايسنا، اين مفسر قرآن كريم اظهاركرد: استان مرکزي داراي شناسنامه علمي است و هر منطقه‌اي که داراي شناسنامه باشد اميد رشد آن منطقه وجود دارد. مرداني که مي‌توانند بگويند «أولئك آبائي فجئني بمثلهم، إذا جمعتنا يا جرير المجامع» اينها همواره مي‌توانند به جايي برسند، براي اينکه مي‌گويند از همين مرز و بوم بود که رجال بزرگ علمي برخاست، پس ما هم مي توانيم. اين «مي‌توانيم» يک آرزو نيست، بلکه تفکر پذيرفته شده است.

وي به تشريح تعامل بين حوزه و نظام در زمينه تأمين نيازهاي نظام پرداخت و اظهاركرد: نيازهاي نظام را حوزه بايد تامين بکند، لکن آن طوري که حوزه مي گويد، نه آن طوري که نظام مي خواهد.

اين مفسر قرآن در توضيح بيشتر اين مطلب گفت: نظام براي هر ارگان و نهادي، يک روحاني مي‌خواهد که نماينده باشد و رهبري فکري آن نهاد را برعهده داشته باشد، اما آيا خود نظام بايد وارد حوزه بشود و گلچين کند و هر کسي را مي خواهد ببرد، يا متوليان حوزه بايد ارزيابي کنند هر کسي را که براي نظام کارآمد است به او بدهد؟

وي گفت: تحقيق در مسئله آن است که انتخاب به عهده مسئولان حوزه است نه مسئولان نظام؛ زيرا متوليان حوزه مي توانند تشخيص دهند که فلان روحاني، بذر آينده است.

آيت‌الله جوادي‌آملي با بيان اينکه هر کشاورز اول بذر خود را انتخاب و بعد صادرات را عرضه مي‌کند، تصريح کرد: کسي که چندين سال با طلبه اي کار کرد مي تواند تشخيص دهد که اين طلبه مي تواند آينده خوبي داشته باشد. اين طلبه حيف است که به فلان اداره اعزام شود و فقط نماز جماعت بخواند، يا موعظه کند؛ بلکه اين روحاني مي تواند محقق و استاد خوبي باشد.

وي تاکيد کرد: اگر کسي نبوغي دارد که بعدها مي تواند معلم، مرجع و استاد خوبي باشد، حيف است که به اداره اي برود و صرفاً نماز جماعت بخواند.

مفسر بزرگ قرآن کريم تصريح کرد: ممکن است اين طلبه از آينده خود با خبر نباشد؛ از نياز نظام باخبر باشد و از حاجت اقتصادي خود هم مستحضر است، بنابراين زود جذب مي شود و خسارتش را حوزه مي بيند. از اين رو تحقيق و تشخيص اينکه چه کسي نياز نظام را تامين کند به عهده مسئولان حوزه است.

آيت الله جوادي آملي به برخي اصولي که باعث ماندگاري حوزه هاي علميه مي شوند اشاره کرد و اظهاركرد: حوزه پربرکت نجف تنها براي قداست قبر علوي نبود، چراکه خيلي ها در کنار قبر پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم و چهار امام بودند و نتوانستند در مدينه حوزه علميه تشکيل دهند؛ بنابراين تنها قداست قبر کافي نيست، بلکه ادارک و شعور مسئول حوزه است که اداره مي کند و حرف اول و آخر را مدير حوزه مي‌زند.

وي افزود: سيد مرتضي بنيانگذار حوزه پربرکت نجف، امکان مالي داشت و بخشي از اموال را براي تامين نيازهاي علمي طلبه ها وقف کرد که کتاب و لوازم التحرير تهيه کنند و از سويي ديگر نيروهاي حوزه را شناسايي کرده بود و در بين اين افراد اگر طلبه اي بود که استعداد و آينده خوبي داشت، به ماهيانه 12 دينار شهريه داد و ديگري که استعداد کمتري داشت، ولي آينده خوبي براي او پيش بيني مي شد، به او ماهيانه 8 دينار داد.