ديپلماسي عمومي و جنگ نرم

شوراي آتلانتيك/

ادامه حضور آمريكا در جنگ ليبي به نفع آمريكا نيست

خبرگزاري فارس: با توجه به اينكه آمريكا براي دخالت نظامي در ليبي برنامه‌ريزي دقيقي در اختيار ندارد، كارشناسان مركز آتلانتيك اعلام كرده‌اند كه دخالت نظامي واشنگتن در ليبي به هيچ وجه به نفع آمريكا نيست.

به گزارش خبرنگار ديپلماسي عمومي و جنگ نرم خبرگزاري فارس، مؤسسه آتلانتيك در گزارشي اعلام كرد كه لازم است آمريكا هر چه زودتر به دخالت نظامي خود در ليبي پايان دهد.

آيا ما واقعاً مي‌توانيم از اين اقدام دست بكشيم؟ به لحاظ رسمي، اين اقدام بيشتر از حمله به عراق، نيازمند حمايت‌هاي چند جانبه است.
"جاش روگين " از نشريه فارين پالسي مي‌نويسد؛ "هنگامي كه بحث دخالت مستقيم نظامي مطرح مي‌شود، ائتلافي كه براي اين جنگ صورت گرفته، بسيار كوچكتر از ساير ائتلاف‌هاي چندجانبه‌اي است كه پس از پايان جنگ سرد به بعد صورت گرفته است. " در حال حاضر آمريكا يك قدم به عقب رفته و نقش حمايتي به خود گرفته و اين سازمان پيمان آتلانتيك شمالي "ناتو " است كه فرماندهي جنگ ليبي را بر عهده گرفته است. اما همانطور كه "اسپنسر آركمن "، از نشريه "وايرد " مدعي شده، تفاوت ميان دخالت "بسيار " آمريكا و يك درگيري نظامي "اندك "، بسيار آشكار بوده و پيامد‌هاي بسيار متفاوتي به همراه خواهد داشت.

* مقامات آمريكايي به وعده‌هاي خود در مورد ليبي عمل نكردند

اوباما گفته است كه درگيري ما به "چند روز و نه چند هفته "، ختم خواهد شد. با گذشت اولين هفته، آيا چنين امري قابل قبول و پذيرش است؟ "جاش روگين " با خطاب قرار دان مقامات كاخ سفيد مي پرسد؛ شما تا چه حد اين اقدام را مسئولانه ارزيابي مي‌كنيد كه از يك سو نيروهاي آمريكايي را درگير يك مأموريت نظامي كرده و از سوي ديگر مقامات رسمي كشوري اعلام كنند ـ همانطور كه يكي از ايشان هفته گذشته چنين كرد ـ كه "چرا انجام اين وظيفه بر عهده ما نهاده شده است؟ "

*آيا ليبي ما را از منافع مهمتر آمريكايي دور نمي‌سازد؟

در حالي كه جنگي گسترده را عليه رژيم رو به زوال قذافي به راه انداخته‌ايم، دشمنان ما در سوريه به سوي مردم شليك مي‌كنند، متحدين ما در عربستان سعودي مردم معترض را سركوب مي‌كنند، يمن در بحران حكومتي دست و پا مي‌زند، موج خشونت‌ها در اسرائيل رو به گسترش است و اخوان المسلمين به تدريج به سمت اتحاد با ارتش مصر حركت مي‌كند. اين در حالي است كه ما همچنان خاك عراق را اشغال كرده‌ايم، با شبهه نظاميان افغاني در افغانستات درگيريم و تلاش مي‌كنيم مشكل ايران را كنترل كنيم.

* مسائل بسيار مهمتر از ليبي پيش روي آمريكا قرار دارد

جفري گولدبرگ، كارشناس مؤسسه آتلانتيك، هفته گذشته اعلام كرد كه بحران خاورميانه در مقايسه با ليبي، "توجه بيشتر مقامات آمريكايي را مي‌طلبد. " وي از شش مسئله بسيار مهم ياد مي‌كند كه ليبي در مقايسه با آنها از اهميت كمتري برخوردار است: افغانستان ـ پاكستان، ايران، عراق، يمن، مصر پس از كناره گيري مبارك و منازعه فلسطين ـ اسرائيل.

*آشفتگي سران كاخ سفيد در خاور ميانه

شايد بتوان به اولويت بندي گولدبرگ ايراد گرفت اما نمي‌توان به نكته مهمي كه وي گوشزد مي‌كند خدشه وارد كرد. وي مصرانه به طرح نگراني هاي عمده اي مي پردازد: بايد براي اين سؤال پاسخ قانع كننده‌اي يافت كه در اين هنگام كه دست به اقدام نظامي عليه ليبي زده‌ايم، سياست ما در قبال مصر چيست؟ سياست ما در قبال يمن چيست؟ در مورد سوريه چطور؟ با توجه به ناآرامي سراسري در منطقه خاورميانه، آيا عاقلانه است كه واشنگتن به اين شدت روي اين مسئله متمركز شود كه چه كسي بزرگراه ميان اجدابيا و سرت را كنترل مي‌كند؟

* بسياري از مقامات آمريكايي با مداخله نظامي در ليبي مخالفند

كاملاً آشكار است كه تمام كساني كه در كاخ سفيد هستند، چنين نظري ندارند. رابرت گيتس در يك كنفرانس مطبوعاتي اعلام كرد كه از نگاه او ليبي به هيچ وجه به عنوان الويت آمريكا مطرح نيست.

انتهاي پيام/.