درس سی و سوم در پستخانه

تبریزی: اکنون بسیاری مردم از جمله من و خانم چن از پست الکترونیکی استفاده می کنیم. اما در بعضی مواقع ما با پستخانه کار داریم. البته برای ارسال نامه نیست. برای کارهای دیگر است.

چن: بله، موضوع درس ما همین است. شما برای چه به پستخانه می روید؟

تبریزی: گاهی برای حواله کردن پول، گاهی برای گرفتن بسته پستی. اگر در راه گم شدم و راه پستخانه را پیدا نکنم چگونه از عابرین سوال کنم؟

چن: قبل از هر چیز "پستخانه" را به شما یاد می دهم. 邮局。

تبریزی: 邮局。

چن: "邮"，"پست کردن".

تبریزی: 邮。

چن: "局"，یعنی بخش و یا اداره دولتی.

تبریزی: 局。

چن: 邮局。

تبریزی: 邮局。 اگر بخواهم به پستخانه بروم می توانم بگویم "邮局在哪？" درست است؟

چن: بله،邮局在哪？

تبریزی: "在哪"，در کجاست؟

چن: پستخانه یعنی "邮局"。پستخانه کجاست یعنی "邮局在哪？"

تبریزی: بله ،邮局在哪？

چن: برای بیان مودبانه می توانید ابتدا "请问"بگویید. یعنی خواهش می کنم بگویید پستخانه کجاست؟

تبریزی: 请问。

چن: 请问，邮局在哪？

تبریزی: "请问，邮局在哪？"" خواهش می کنم بفرمایید پستخانه کجاست؟"

对话一：

A: 请问，邮局在哪？

B: 就在前面拐角处。

تبریزی: اگر الان بخواهم بسته را پست کنم؟

چن: می توانید بگویید: "我要寄包裹。"

تبریزی: 我要寄包裹。

چن: "我"，"من".

تبریزی: 我。

چن: "要"，"خواستن".

تبریزی: 要。

چن: "寄"，"پست کردن".

تبریزی: 寄。

چن: بله، بسته به زبان چینی"包裹".

تبریزی: 包裹。

چن: 我要寄包裹。

تبریزی: "我要寄包裹。"می خواهم بسته را پست کنم.