آورده اند كه روز قيامت جماعت غازيان (555) را كه در دار دنيا به تيغ كفار شهيد شده باشند به بهشت فرمايند. ايشان چون به در بهشت رسند، جماعتى را بينند در صدر جنت نشسته . گويند: خداوندا! فرزندان را يتيم كرديم ، زنان را بيوه و جان از براى تو بذل كرديم ، اينها كيستند كه پيش از ما به بهشت رسيده اند؟ خطاب عزت در رسد كه ايشان درويشان امت محمدند. گويند: الهى ! اين فضيلت به چه يافتنه اند؟ گويد: شما به عمرى يك بار به تيغ كفار شهادت يافته ايد و ايشان روزى صد بار به تيغ اشتياق ما كشته شده اند. شهادت شما ديگر بود و شهادت ايشان ديگر. بيت :
عاشق به سيه چاه غم دوست فروست
|
غازى به غزاى دشمن اندر تك و پوست
|
چون كشته شوند آن چو اين كى باشد
|
| كان كشته دشمن است و اين كشته دوست |
1111111.jpg "ارسال پیام به sadali")
