Ñ   ناتوانترین مردم کسی است که نتواند دوستی بیابد و از او ناتوانتر کسی است که دوستی بیابد و قادر به حفظ او نباشد.

Ñ      خوشرویی و گشاده رویی کلید دوستی است. 

Ñ      به یکدیکر حسد نورزید زیرا که حسد، ایمان را نابود میسازد، چنانکه آتش هیزم را.

Ñ      بهترین کار شخص بزرگوار و کریم آن است که از آنچه درباره بدی دیگران می داند چشم بپوشد.

Ñ      عمل زشت برادرت را با خوشرویی به او گوشزد کن و بدی او را با گذشت از میان بردار.

Ñ   اگر کسی به تو سلام کرد سلام گرمتری به او بکن، اگر دست خیر به سویت دراز شد آنرا با خیر دیگری پاسخ بده، هر چند برتری از آن کسی است که اول نیکی می کند.

Ñ      همراهی با نیکان کسب نیکی کند، همانند نسیمی که اگر بوی خوش بورزدمشک به همراه آورد. 

Ñ      ستایش بیش از حد، چاپلوسی است و اگر کمتر از حد باشد از صعف و حسد.

Ñ   دوستت را چنان دوست بدار که به افراط نروی، شاید روزی دشمن تو شود و به اعتدال دشمن بدار، شاید روزی دوست تو شود.

Ñ      با مردم چنان رفتار کنید که اگر مردید بر مردن شما بگریند و اگر زنده ماندید خواستار معاشرت با شما باشند.

Ñ      غرور در برابر انسان متکبر عین فروتنی است.

Ñ      جاهل را سرزنش مکن که دشمنت میگرددو عاقل را سرزنش کن تا دوستت بدارد.

Ñ      هر که پیش از آزمودن کسی به او اطمینان کند پشیمان میشود.