گيلاس از خانواده گل سرخ و داري طبعي سرد است. داراي ويتامين هاي ، C2، B1A ،B و موادي چون کبالت ، منگنز، مس قند ، پروتئين، چربي ، روي، يد، کلسيم، فسفر، منگنز، کبالت، پتاسيم، کلر، سديم، منيزيم، گوگرد، آهن و اسيدهاي آلي مي باشد. داراي مقدار زيادي سلولز است که موجب زياد شدن مدفوع مي گردد و با تنظيم عمل دستگاه گوارش، يبوست را درمان و اسهال را شفا مي بخشد و براي معده و روده مفيد شناخته شده است.
گيلاس سموم بدن را دفع نموده و خون را تصفيه مي کند. املاح مورد نياز بدن را تامين مي نمايد . تقويت کننده قواي جنسي بوده و زخم هاي داخلي را التيام مي بخشد.
گيلاس مسکن اعصاب بوده و مصرف آن ادرار را افزايش مي دهد.اين ميوه براي مبتلايان به ورم مفاصل روماتيسم ، نقرس ، سنگ کليه ، سنگ صفرا و سنگ مثانه مفيد است.
اين ميوه براي قلب و دستگاه گردش خون نافع بوده و در درمان تصلب شرائين سود مند شناخته شده است . مصرف گيلاس براي کساني که داراي بيماري قند مي باشند مفيد است اما افراد دچار فشار خون از مصرف آن بايد خودداري نمايند. مصرف اين ميوه موجب شاداب شدن پوست و باز شدن رنگ چهره مي شود و به زيبايي کمک مي کند. ماسکي که از گوشت گيلاس خراساني تهيه شده و مدتي بر پوست گذاشته و سپس شسته شود، در نرمي پوست بسيار موثر است. گيلاس در درمان کهير مفيد تشخيص داده شده است. گيلاس در درمان سرما خوردگي مفيد بوده و سرفه را از بين مي برد .جوشانده دمگل گيلاس يا اصطلاحا دم آن پس از خيساندن، ادرار آور بوده و در درمان بيماري هاي کليوي و مثانه مفيد است. گيلاس همچنين در درمان آرتروز و روماتيسم مفيد شناخته شده است.
خوردن گيلاس پيش از غذا موجب بي اشتهايي شده و به اين ترتيب براي کساني که رژيم لاغري دارند مي تواند مفيد باشد. اما خوردن آن پس از غذا زيان آور بوده و موجب توليد کرم هاي معدي مي شود. بنا بر اين بهتر است در حالت عادي با فاصله از غذاي روزانه مصرف گردد، که در اين صورت معده را ضد عفوني نيز مي نمايد.