خاطرات سبز
دوشنبه 8 فروردین 1390 4:30 PM
|
|
|
شهامت در گفتن کلمه «نمیدانم» حضرت علی علیهالسلام میفرماید: «گفتن «نمیدانم» را بیاموز؛ زیرا اگر گویی: نمیدانم، به تو آموزند تا بدانی و اگر گویی میدانم، از تو سؤال کنند تا نادانستنت آشکار شود».یکی از ویژگیهای برجسته علامه طباطبایی، شهامت ایشان در گفتن «نمیدانم» بود. برخی از انسانها، حاضرند پاسخهای نادرست به افراد بدهند و آنها را در بسیاری از زمانها به گمراهی افکنند، ولی «نمیدانم» نگویند. آنها کسانی هستند که به تعبیر زیبای حافظ «عرض خود میبرند و زحمت ما میدارند»، اما علامه طباطبایی، با آن همه مقام علمی خویش، بارها در پاسخ پرسشها، واژه «نمیدانم» را بر زبان جاری کرده بود. یکی از شاگردان وی در اینباره میگوید: «در طول سی سال که افتخار درک محضر ایشان را داشتم، هرگز کلمه «من» از ایشان نشنیدم. در عوض، عبارت «نمیدانم» را بارها در پاسخ سؤالات از ایشان شنیدهام. همان عبارتی که افراد کممایه از گفتن آن عار دارند، ولی این دریای پرتلاطم علم و حکمت، از فرط تواضع و فروتنی به آسانی میگفت و از گفتن آن، هیچ ابایی نداشت». پاسخگویی به پرسش ها یکی از بزرگان درباره علامه طباطبایی میگوید: «ایشان تابستانی را در دَرَکه در اطراف تهران به سر میبردند. در آن سالها افکار کمونیستی و ماتریالیستی رایج بود. یکی از صاحبنظران افکار مادی، خواست با ایشان به بحث آزاد بنشیند. ازاینرو، به حضور ایشان در همان ییلاقی که در تابستان برای تعطیلات تابستانی میگذراندند، رفت. علامه میفرمود: وقتی این صاحبنظر آمد، از صبح شروع کرد به بحث تا پایان روز و من از راه برهان با او به سخن نشستم. بعدا این شخص مارکسیست میگفت: آقای طباطبایی مرا خداشناس کرد. باری علامه طباطبایی، حرف توهینآمیز هر کافری را میشنید و نمیرنجید و از پرخاش پرهیز میکرد».وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم *** که در طریقت ما کافری است رنجیدن |
کریمی که جهان پاینده دارد تواند حجتی را زنده دارد
دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی
