ثمره ی ذکر ذاکر
پنج شنبه 4 فروردین 1390 1:12 AM
|
|
| یکی از بزرگان می گوید: در سفری به ساحل دریایی رسیدم. صیادی را دیدم دامی در دریا افکنده بود و ماهی می گرفت و دختر ی با او بود. هرچند ماهی می گرفت به دختر می داد. دخترک ماهیان را می گرفت و باز به دریا می افکند. من از دور می دیدم و تعجب می کردم. پیش رفتم و گفتم! ای دختر! این مرد، ماهی را به صد حیله و محنت از دریا می آورد و به تو می دهد و تو، باز به دریا می افکنی؟ این چه کاری است؟! دختر گفت: این پدر من است امروز مرا با خود بر لب دریا آورده و روزی ما از دریا به دست می آید. چون امروز به کنار دریا آمدم و یک ماهی در دام پدرم افتاد، آوازی شنیدم که: «ای ماهی! اگر از ذکر حق غافل نمی شدی، در این دام گرفتار نمی آمدی.» به یقین دانستم تا ماهی از ذکر خدا غافل نشود، در دام نمی افتد و آن ماهی که از ذکر حق غافل باشد، غذای ما را نشاید، مبادا که غفلتش در ما اثر کند و ما را ازیاد حق، باز دارد! تا زنده ایم ذکرش بر زبان ماست یادش انیس و مونس جان و روان ماست پس رحمت بر صاحب همتی باد که ذکر حق را ورد جان خود سازد، تا به حکم این حکایت، آفتاب عنایت الهی بر کار او سایه اندازد و نور هدایت، حلقه ی دلش را بجنباند و از دست وجود خودش برهاند و به وجود بی کرانش رساند که خداوند متعال فرموده: «به یاد من باشید تا به یاد شما باشم و شکر مرا گویید و در برابر نعمت هایم کفران نورزید.»(1) پينوشتها 1- سوره ی بقره آیه ی 152. منبع: رسالة العلیة فی الاحادیث النبویه ص 118 |
کریمی که جهان پاینده دارد تواند حجتی را زنده دارد
دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی
