نوروز

نوروز

میرسد نوروز و من در حسرت روی توام
در شب هجران به دام یاد گیسوی توام
پایبند حلقة زلف توام، نوروز چیست
عالمی بنهاده و در بند یک موی توام
میرسد عید و خلایق طاق گل برپا کنند
لیک من غمگین هجر طاق ابروی توام
در گلستان جلوه در چشم نداد هیچ گل
هرطرف در جستجوی روی خوشبوی توام
ساکن غمخانة هجران رویت گشته ام
معتکف در خلوت چشمان جادوی توام
تا بکی در پرده داری رخ ایا زیبا جمال
در تمنّای نگاهی مانده در کوی توام
ای نکو سیما عیان کن رخ که رفت از دل قرار
بی قرار دیدن سیمای دلجوی توام
عمر شد یکدم خدا را، رخ ز ابر آزاد کن
کز جهان ببریده دل اندر تکاپوی توام
از لبم افتاده هر ذکری به غیر از نام تو
نیمه شب ه بر در خالق ثناگوی توام
با من بشکسته دل در خلوتی از در درآی
چشم دل را خیره یکسر ناظر سوی توام
گوشة چشمی که شد عمر گران حکاک را
در تمنّای وصال روی نیکوی توام