ركوع و سجود درقرآن
یک شنبه 22 اسفند 1389 9:01 PM
|
ركوع و سجود درقرآن |
 يا ايّها الّذين امنوا اركعوا و اسجدوا و اعبدوا ربّكم و افعلوا الخير لعلّكم تفلحون. اي كساني كه ايمان آوردهايد ركوع كنيد و سجود بجا آوريد و پروردگارتان را عبادت كنيد و كار نيك انجام دهيد تا رستگار شويد. «حج، 77» ابتداء آيه خطاب به افراد با ايمان است يك سلسله دستورات كلي و جامع را كه حافظ دين و دنيا و پيروزي آنها در تمام صحنهها است براي مؤمنين بيان ميكند. نخست به چهار دستور مهم اشاره كرده ميگويد: اي كساني كه ايمان آوردهايد 1ـ ركوع كنيد 2ـ سجده بجا آوريد 3ـ پروردگارتان را عبادت كنيد 4ـ كار نيك انجام دهيد تا رستگار شويد. بيان دو ركن ركوع و سجود از ميان تمام اركان نماز به خاطر اهميت فوق العاده آنها در اين عبادت بزرگ است. شرط رستگار شدن با انجام نماز است. (پيام)[1] امر به ركوع و سجود در آيه امر به نماز است. شرط ايمان اداي نماز است. اقامه نماز در ميان عبادات اهميّت خاص دارد. ايمان آوردندگان به ابعاد اعتقادي و عمل كنندگان به احكام عبادي فردي است. لزوم پيوستگي اعمال با اقامه نماز. دستور عبوديّت به طور مطلق كه بعد از اين دو بيان شده هر گونه عبادت و بندگي خدا را شامل ميشود. امر به ركوع و سجود در اين آيه امر به نماز است و مقتضاي اين كه ركوع و سجود را در مقابل عبادت قرار داده اين است كه مراد از جمله (اعبدوا ربكم) امر به ساير عبادات تشريع شده در دين به غير نماز باشد مانند حج و روزه.[2] تعبير به (ربكم) (پروردگار شما) در حقيقت اشارهاي است به شايستگي او براي عبوديّت و عدم شايستگي غير او، زيرا تنها مالك و صاحب و تربيت كننده او است. نماز خود يك نوع عبادت محسوب ميشود.[3] دستور به فعل خير است، هر گونه كار نيكي را بدون هيچ قيد و شرط شامل ميشود. و اينكه از (ابن عباس) نقل شده كه منظور صله رحم و مكارم اخلاق است. تنها به اداي واجبات اكتفا نكنيد بلكه به كارهايي از قبيل فريادرسي درماندگان و كمك به ضعيفان و نيكي به پدر و مادر نيز بپردازيد تا رستگار و سعادتمند شويد.[4] ركوع نشانه ادب است و سجود نشانه قرب به خدا و تا ادب را خوب انجام ندهيد آماده قرب نميشويد. ركوع راهي براي توبه و استغفار و عذرخواهي به درگاه خداوند است. امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرمود: من اتمّ ركوعه و سجوده لم تدخله وحشة في القبر. كسي كه ركوع و سجود خود را كامل انجام دهد از وحشت قبر در امان است.[5] پی نوشتها: [1] . تفسير نمونه، ج 14، ص 180. |
کریمی که جهان پاینده دارد تواند حجتی را زنده دارد
دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی
