|
خبرگزاري دانشجويان ايران - مشهد
سرويس: شهرستانها
مديرعامل شرکت بهرهبرداري قطار شهري مشهد گفت: با توجه به اينكه كم ارزشترين چيز در كشور ما توجه به وقت است، سيستم حمل و نقل ريلي اين مشكل را براي شهروندان برطرف ميكند.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)- منطقه خراسان، مهندس غلامرضا رجبنژاد در همايش توسعه پايدار شهر و حمل و نقل شهري كه روز گذشته در آمفي تئاتر دانشكده مهندسي دانشگاه فردوسي مشهد برگزار شد، افزود: سيستمهاي حمل و نقل ريلي درون شهري در كشور ما نسبت به دنيا به شدت عقب است.
وي ادامه داد: سيستم حمل و نقل ريلي كشور سابقهاي بيش از 130 ساله دارد و افتخار مشهد اين است كه دومين شهر ايران است که از اين نوع سيستم استفاده ميكند و اين بايد در كلان شهرهاي ديگر هم به وقوع بپيوندد.
رجبنژاد خاطرنشان كرد: در جامعه امروز، جز با تكيه بر سيستم حمل و نقل ريلي درون شهري مشكل ترافيك کلانشهرها حل نميشود.
وي تصريح كرد: اكنون مشهد 4 خط حمل و نقل ريلي تعريف شده دارد كه خطوط 1، 2 و 3 به مصوبه شوراي عالي ترافيك شهري رسيده است و خط 4 هم در حال مصوب شدن در اين شوراست همچنين خط 5 حمل و نقل ريلي هم پيشنهاد شده است كه روي آن در حال مطالعه هستيم.
رجبنژاد ادامه داد: مطالعات بسيار ارزشمندي در سيستم يكپارچه حمل و نقل جامعه شهر مشهد تعريف شده است كه نمونه آن در هيچ جاي كشور وجود ندارند.
مديرعامل شركت بهرهبرداري قطار شهري مشهد با اشاره به اينكه قطار شهري مشهد چند سال پيش بايد راهاندازي ميشد، افزود: پروژه قطار شهري مشهد ميتوانست سال 1383 به بهرهبرداري برسد اما به دليل نبود برخي از امكانات فرصت بهرهبرداري آن به وجود نيامد و اکنون هم كه در سال 1389 اين مهم انجام شد به هيچ وجه از كار باز نميايستد.
وي در خصوص اثر سيستم حمل و نقل در توسعه پايدار شهري، به يك عامل ناموفق در مشهد اشاره كرد و گفت: با وجود اين كه 26 سال قبل بر روي شهرك گلبهار كار و تحقيقات انجام شده است اما به دليل اينكه نتوانستيم مسير ارتباطي و دسترسي منطقي براي اين شهرك را برقرار سازيم، پس از گذشت ساليان دراز جمعيت آن فقط به 8000 نفر رسيده است؛ در صورتي كه انتظار ما از افزايش جمعيت در اين مدت زمان و کار، جمعيتي بيش از اين بود.
در ادامه اين همايش هاشم شريعتمدار، رييس دانشكده مهندسي معماري و شهرسازي دانشگاه فردوسي مشهد افزود: توسعه پايدار شهري ميتواند توسعهاي در جهت به كارگيري منابع، هدايت سرمايهگذاريها، سمتگيري توسعههاي فناوري و تبيين نهايي در سيستم جهاني باشد به طوري كه جامعه در جهتي حركت كند كه با توسعه انساني محيط زيست و نسلهاي آينده همخواني داشته باشد.
وي ادامه داد: تامين نيازهاي اوليه زيستي انسان، دستيابي به عدالت اجتماعي، تنوع فرهنگي، خود مختاري و حفظ اكولوژيكي از جمله نيازهاي اساسي در توسعه پايدار به شمار ميآيد.
شريعتمدار تصريح كرد: در توسعه پايدار مجاز نيستم شرايط را از افراد و نسلهاي آينده بگيريم بلكه توسعه به شرطي پايدار است كه بتوان در طول مدت زمان طولاني، هر پروژه پايداري را حفظ کنيم.
وي خاطرنشان كرد: توسعه پايدار زماني پايدار خواهد ماند كه مديريت شهري متمركزي وجود داشته باشد كه با توجه به اينكه يكي از مهمترين عوامل مختلف در مديريت متمركز شهري، سيستم حمل و نقل است بايد به اين عامل توجه ويژهاي شود.
رييس دانشكده مهندسي معماري و شهرسازي دانشكده فردوسي افزود: يكي از شاخصهاي مهم در توسعه پايدار شهري، گسترش حمل و نقل عمومي است كه بايد به ارائه راهكارهاي معضلات و مشكلات اين سيستم در قالبهاي كيفي و كمي توجه شود.
انتهاي پيام
|
