|
خبرگزاري دانشجويان ايران - قم
سرويس: دين و معارف اسلامي
يك استاد دانشگاه شهيد بهشتي تهران در مقالهاي به تبيين تاثير ساحتهاي غيرعقيدتي از منظر رابطه نفس و بدن پرداخت.
به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) زهرا پورسينا در مقاله خود با عنوان تاثير ساحتهاي غيرعقيدتي از منظر رابطه نفس و بدن که در همايش بينالمللي آموزههاي ديني و مساله نفس و بدن مطرح شد، در سخناني اظهار كرد: يکي از مهمترين مسائلي که پيش روي معرفت شناسان قرار دارد اين است که آيا دستيابي انسان به معرفت تنها از رهگذر قابليتهاي معرفتياش ميسر ميشود.
وي ادامه داد: سيري که غزالي براي يافتن راه رسيدن به معرفت طي کرد گوياي اين واقعيت است که دغدغه او براي رسيدن به معرفتي يقيني که هم از شک پيراسته باشد هم از خطا، او را به تامل درخصوص ماهيت انسان و طبيعت اوليه او سوق داد و ورود به حوزه فکري متصوفه و تامل بر اين سخن پيامبر(ص) که «کل مولود يولد علي الفطره فابواه يهودانه و ينصرانه و يمجسانه» او را متوجه اين واقعيت کرد که انسان در تحصيل باورهاي خود علاوه بر ساحت معرفتياش با ساير ابعاد خود نيز سرو کار پيدا ميکند.
وي با بيان اينکه «انسان از ديد غزالي از دو رکن نفس و بدن آفريده شده ولي حقيقت و اصل ذات او نفس، روح، يا قلب او است» خاطرنشان کرد: روح از عالم علوي به عالم سفلي هبوط ميکند ولي آنچه در اين هبوط در نظر است برگرفتن زاد و توشه معرفت صنع خداوند است که او را به معرفت خداوند راه مينمايد.
اين استاد دانشگاه شهيد بهشتي تهران با بيان اينکه «غزالي نقطه مرکزي حقيقت انسان را بر ساحت معرفتي او استوار ميکند» يادآور شد: البته براي او حيثيتهاي ديگري، مادون حيث معرفتياش، با عنوان قوا يا لشکريان نفس قائل ميشود که در کشاکش ارتباطي که با کانون وجود انسان پيدا ميکنند، فعليتهاي گوناگوني براي نفس رقم ميزنند.
وي گفت: غزالي ارتباط هايي را که ميان ابعاد گوناگون انسان برقرار است از همان دريچه نگاه غايت شناسانهاش به ماهيت انسان مورد توجه قرار ميدهد، به راي او سفري که انسان بايد بپيمايد به سوي خداي سبحان و ديدار او است که امري معرفتي است.
|
