عاشورائیان

باغبان انار را بخشيد!
روزي يكي از فرزندان حاج علي، با يك انار كال به منزل برگشت. حاجي او را روي پاهايش نشاند و از او پرسيد كه انار را از كجا بدست آورده اي. فرزندش گفت كه از باغ همسايه چيده ام. با آن كه حاج علي مي توانست فرزند خردسالش را تنبيه كند، ولي بسيار مهربانانه به او گفت: «عزيزم اين انار كه تو بدون اجازه چيده اي، خوردنش حرام است چون براي به ثمر رسيدن اين انار باغبان خيلي زحمت كشيده و انتظار دارد كه روزي انارها را بفروشد و مخارج زندگي فرزندانش را تأمين كند و اصلاً راضي نيست كه كسي آن ها را حيف و ميل كند.»
بعداً دست فرزندش را كه شايد حرف هاي پدر را به خوبي درك نكرده بود، گرفت و به نزد صاحب باغ رفت و ضمن حلاليت طلبيدن خواست تا قيمتش را بپردازد و از آن جا كه حاجي احترام خاصي نزد اهالي داشت، باغبان انار را به فرزندش بخشيد.
به نقل از دوست شهيد علي قنبري
علي سال 1334 در بخش «ريز» ديده به جهان هستي گشود. سه سال بيشتر نداشت كه پدرش را از دست داد، اما با اميد به لطف خدا روزها را پشت سر گذاشت و در شش سالگي به دبستان رفت و بعد از سه سال تحصيل درس را رها كرد و به كارگري پرداخت. در 15 سالگي، زندگي مشترك خود را آغاز كرد و در 20 سالگي جهت ادامه كار به بوشهر رفت. كمبود كار باعث شد تا با تعدادي از دوستان خود راهي كشور قطر شود، چند سال هم در آن جا كار كرد و از آن جا به زيارت بيت الله الحرام مشرف شد.
علي در جريان قيام ملت ايران عليه استبداد پهلوي به خيل تظاهركنندگان پيوست و با پيروزي انقلاب به عضويت بسيج درآمد. رشادت او در جنگ هاي چريكي شهيد دكتر چمران زبانزد خاص و عام شد. روز اول مهرماه سال 1360 لباس سبز سپاه پاسداران را بر تن كرد و بارها به خطوط مقدم شتافت. هر چه بيشتر در جبهه ماند، بيشتر به اوج معنويت و عرفان رسيد.
او فرماندهي در گروهان عملياتي در تيپ فاطمه الزهرا (س) و مسئوليت خطير تخريب در تيپ المهدي (عج) را بر عهده داشت. سرانجام در كنار رود اروند در عمليات والفجر هشت بر اثر اصابت تركش خمپاره به سينه در تاريخ (21/11/1364) و در 30 سالگي به جمع شهيدان پيوست. مزار پاكش در جنت الشهداي بخش ريز قرار دارد.