0

انتقاد شهرام شكیبا از مسوولان صدا و سیما

 
hasantaleb
hasantaleb
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : شهریور 1387 
تعداد پست ها : 58933
محل سکونت : اصفهان

انتقاد شهرام شكیبا از مسوولان صدا و سیما
یک شنبه 15 اسفند 1389  11:44 PM

انتقاد شهرام شكیبا از مسوولان صدا و سیما

 

شهرام شكیبا سال ۸۹ را اسفبارترین سال برای طنز رسانه ای ایران می نامد و مقصر اصلی ترویج شبكه های ماهواره ای و موقعیت ضعیف طنز در سینمای كمیك را مسولان صدا و سیما می داند.

شهرام شكیبا سال ۸۹ را اسفبارترین سال برای طنز رسانه ای ایران می نامد. او می گوید: خندین یك نیاز روحی ست كه باید برآورده شود.

شكیبا معتقد است: ظرفیت و استعداد خندیدن مردم، در مواجهه با طنز های تصویری تغییر كرده است اما همانطور كه مبانی طنز مطبوعاتی ثابت هستند، استعداد خوانندگان این نوع طنز همچنان یكسان باقی مانده است.

شكیبا افزود: ذائقه ی مردم در طنز های تصویری نسبت به چند سال قبل، تفاوت ها عمده ای داشته است و دلیل اصلی این تغییر، تقابل و تكثر شبكه های جهانی ست كه مخاطبان ایرانی را تحت الشعاع قرار داده است. زمانی مردم تنها ۲ كانال تلویزیونی را تماشا می كردند اما امروزه امكان تماشاكردن شبكه های خارجی باعث می شود مخاطبان به نگاه تازه ای دست پیدا كنند، به طوری كه امروز كسی به طنز های تصویری ۵ سال پیش نمی خندد.

وی ضمن بیان این مطلب كه ذائقه ی مردم از ظنز كلامی به سمت طنز موقعیت سوق پیدا كرده، گفت: مخاطبان به صورت ناخود آگاه با موضوعاتی همچون ریتم آشنا شده اند. قبلا داستان گویی در برنامه ها ریتم و ضرباهنگ كندی داشت و اندازه ی قاب ها و نمادها محدودتر بود. حتی شیوه های شوخی سازی نیز تغییر كرده و نمی شود مخاطب را فقط با طنز كلامی خنداند.

این طنزپرداز ادامه داد: در حوزه ی طنز مطبوعاتی تغییرات عمده ای ظرف این چندسال اخیر رخ نداده است. در طنز مطبوعاتی شیوه های طنزپردازی ثابت است و این سوژه ها هستند كه عوض می شوند و طبیعتا سوژه ها با مناسبات روز خلق می شوند و تنها در دوره ای خاص امكان خندادن مخاطبان را دارد. مثلاً جریان استیضاح مهاجرانی(وزیر وقت ارشاد) یا اشتباه نماینده ای در صحن مجلس كه سیمین دانشور را با سیمین بهبانی اشتباه گرفت، امروز دیگر هیچكسی را نمی خنداند.

وی در پاسخ به این سوال كه آیا ذائقه ی مردم در مواجه با مشكلات اقتصادی و اجتماعی تغییر كرده است یا خیر، اظهار داشت: من بر این باور نیستم. درست است كه مسائلی همچون تورم و اقتصاد گریبانگیر خانواده های ایرانی بوده است اما این به این معنا نیست كه مردم دیگر نمی خواهند یا نمی توانند بخندند. اتفاقا امروزه این نیاز در میان مردم دیده می شود تا جاییكه یك خانواده حاضر می شود در ماه ۱۰هزار تومان یعنی چیزی معادل یك چهارم سهم یارانه یكی از اعضای خود را صرف خرید فیلم ها و یا سریال های طنزی همچون قهوه تلخ بكند. این اتفاقی ست كه سابق بر این كمتر رخ می داد.

شكیبا در توضیح سخنش اضافه كرد: اینكه چرا خانواده های ایرانی كه اغلب دچار كم و كاست های اقتصادی هستند، در چنین شرایطی برای خندیدن هزینه می كنند، جای سوال و بررسی دارد. به اعتقاد من نیاز مردن به شاد بودن و خندیدن از یكسو و ضعف رسانه ی ملی در تولید و پخش آثار طنز و كمیك ازسوی دیگر باعث شده خانواده ها خود برای اغنا كردن نیاز شادخواری، آستین بالا بزنند.

وی وضعیت طنز در رسانه های سال ۸۹ را اسفبار توصیف كرد و درمورد صدا و سیما گفت: انگار مسولان صدا و سیما براین باورند كه خندیدن برای مردم گناه به شمار می آید. آن ها در سال ۸۹ هیچ برنامه ی درخوری در حوزه ی طنز نساختند و نگاه اشتباهی به جایگاه طنز داشته اند.

این طنزپرداز ضمن بیان این مطلب كه صدا و سیما بسیار سیاست زده عمل می كند، ادامه داد: مدیران رادیو و تلویزیون فكر می كنند اگر با طنز كه بن مایه ی آن انتقاد است، به پاره ای از امور اجرایی دولت انتقادی وارد شود، دولت ضعیف می شود و احیانا دشمنان داخلی و خارجی از ضعیف شدن دولت به نفع خود استفاده خواهند كرد. این غلط ترین نگاه به طنز در طول تاریخ صدا و سیمای ایران است. چراكه ما باری ایجاد همدلی و آشتی بین مردم و مسولان دولتی چاره ای بجز استفاده از طنز انتقادی نداریم.

وی اضافه كرد: وقتی صداوسیما مانع كوچكترین انتقادات در قالب طنز می شود و بر اشتباه خود اصرار دارد، نتیجه این می شود كه یك شبكه ی ماهواره ای با نام فارسی وان، از موقعیت استفاده كرده و با تولید و پخش ضعیف ترین آثار تلویزیونی اركان اخلاقی جامعه ی ما را هدف قرار می دهد و مسولان رده بالای كشور را نگران می كند.

شكیبا، سینمای كمیك ایران را نیز مورد انتقاد قرار داد و گفت: به نظر می رسد سینمای كمیك ما راه خود را در استفاده از طنز، گم كرده است. به نحوی كه كارگردانان سینما به سمت ساخت آثاری می روند كه باید در تلویزیون ساخته شوند. اگر بنا باشد سینمای كمیك ایران تنها با استفاده از خوشمزگی های بازیگرانی كه سابقه ی خنداندن مردم را داشته اند؛ اداره شود و تنها با این وسیله مردم را به سینما بكشاند، باید به موقعیت طنز در سینما شك كرد.

وی بازهم مقصر اصلی موقعیت سینمای كمیك در ایران را مسولان صدا و سیما می داند و می گوید: سینماگران تقصیری ندارند زیرا سینما برای بقا به گردش سرمایه نیاز دارد و در شرایطی كه رسانه ی ملی كشور با بهره گیری مستقیم از منابع مالی وظیفه ی خود را درست انجام نمی دهد، طبیعی ست كه پای این آثار به سینما باز شود و سینماگران تنها به دلیل توجیهات اقتصادی، به جای نوآوری در حوزه طنز از تجربیات تكراری بازیگران معروف كمیك بهره ببرند زیرا این مطمئن ترین راه است.

این طنز نویس اضافه كرد: مردم به خندیدن و شاد بودن نیاز مبرم دارند. همانطور كه باید نیاز های اولیه انسان از قبیل غذا، سرپناه و ... مرتفع شوند، نیازهای روحی مردم را نیز باید مورد توجه قرار داد. از طرفی نباید ظرفیت مردم را در درك طنز و انتقاد نادیده گرفت و نگرانی ها دراین مورد كه انتقاد دولت را ضعیف می كند، اشتباه است. بنابراین مسولان رسانه ی ملی باید فكری به حال مرتفع كردن این نیاز در مردم بكنند، چراكه در غیر اینصورت، مردم باری خندیدن از راه های دیگر استفاده خواهند كرد كه ممكن است برخی از آنان مثل استفاده از شبكه های ماهواره ای به نفع جامعه نباشد.... /خبرگزارى ايلنا

عالم محضر خداست درمحضر خدا گناه نکنید حضرت امام (ره)

تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها