اگر هركدام از ما
جمعه 13 اسفند 1389 9:18 AM
|
عزيز موعودي!
حال كه فرصت يافتم تا كلامي از سر سوز و درد براي تو بنگارم، بگذار حواشي را رها كنم و بگويم آنچه كه وجودم را به آتش كشيده است... دوست عزيز موعودي! بارها و بارها با خود گفته و نوشتهام كه: اي كاش هر كس تنها يك قدم برميداشت، و اين اي كاش وجودم را ميسوزاند. شايد بگويي يك قدم چه اثري دارد؟ و آنگاه ميگويم دوباره ببين و باز بينديش... اگر من و تو و تمام موعوديان هر كدام تنها و تنها يك قدم برميداشتيم، آن يك قدمها ديگر تنها نبودند. هزاران و شايد ميليونها قدم ميشدند. اگر هر كدام ما همت كنيم تا مطلب همان كتاب را به يك دوست بياموزيم... اگر هر كدام ما همت كنيم و تنها يكي از اعضاي خانواده را بيش از پيش با امام زمان(ع) آشنا كنيم... اگر هر كدام ما همت كنيم و براي سامان دادن به زندگي يك خانوادة شيعه فقير تلاش كنيم... اگر هر كدام ما همت كنيم و تنها براي آشنايي يك كودك 4 تا 10 ساله با يوسف زهرا(س) بنويسيم... اگر هر كدام ما همت كنيم و از يكي از هواهاي نفساني خود به احترام مولا دست بشوييم... اگر هر كدام ما همت كنيم و هر هفته يا هر ماه دو ركعت نماز توسل به ولي عصر(ع) بخوانيم و از فتن آخرالزمان به آن عزيز پناه ببريم... اگر هر كدام ما براي برپايي يك مجلس جشن يا عزاي آل الله در طول سال وقت و نيرو صرف كنيم... و اگر هر كدام از ما يك قدم برداريم... خيلي چيزها عوض خواهد شد. ديگر ما همان جوان قبل نخواهيم بود... آن زمان ديگر ارتباط با مولايمان به شكل ديگري خواهد بود... و بيش از پيش براي او خواهيم بود... پس بيا و همت كن... بيا تا با هم، هر كدام يك قدم براي او و به سوي او برداريم... آنگاه خواهيم ديد كه ديگر قدمهامان در ظل عنايت و لطف او ادامه خواهد يافت. او مهربانترين مولاست... او كريمترين مولاست... قدم اول را بايد ما برداريم؛ گرچه يقين داريم كه آن قدمها جز به نظر او نخواهد بود. سيد محمد خردمند ماهنامه موعود شماره 67
|
